H αλήθεια για την κατεδάφιση του «Κένταυρου» – του Γ. Καλαμπόκη

Μεγάλο μέρος της συζήτησης στην τελευταία συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου (9/12/20) που προκάλεσε η αντιπολίτευση με θέμα «την τροποποίηση των προδιαγραφών σύνταξης της μελέτης διαχείρισης του Άλσους» περιστράφηκε γύρω από τον Κένταυρο. Ακούστηκαν πολλά ψέματα και πολλές ανακρίβειες, είτε εσκεμμένα είτε από άγνοια.

Ειπώθηκε ότι «υπήρχαν 100 τ.μ. νόμιμου κτίσματος και κακώς κατεδαφίστηκε ολόκληρο», ότι «ο Δήμος από το 2015 χάνει έσοδα από τη μη εκμετάλλευση του, με ευθύνη της διοίκησης Βασιλόπουλου» κ.λπ.

Η αλήθεια είναι ότι ΔΕΝ υπήρχε νόμιμο κτίσμα. Η έκθεση αυτοψίας της Πολεοδομίας είχε καταγράψει το σύνολο των κτισμάτων και του περιβάλλοντα χώρου ως αυθαίρετα.

Ο Κένταυρος σταμάτησε να λειτουργεί από το 2010 (αυτό το αποσιώπησαν περιέργως όσοι αναφέρθηκαν στην κατεδάφιση) και ΔΕΝ μπορούσε να μισθωθεί εφ’ όσον υπήρχε απόφαση από το ΣτΕ για κατεδάφισή του. Άδεια λειτουργίας σε μη νόμιμο κτίριο δεν δίνεται.

Αυτά για την αποκατάσταση της αλήθειας.

Θα προσπαθήσω παρακάτω με την χρονολογική παράθεση των γεγονότων έως την κατεδάφιση του Κένταυρου να αποκαταστήσω την πραγματικότητα.

  • Το 1995 η Διεύθυνση Πολεοδομίας της Νομαρχίας Αθηνών με το υπ΄ αριθμ. 4711/20-3-95 έγγραφο της χαρακτηρίζει αυθαίρετο το σύνολο των κτισμάτων και του περιβάλλοντα χώρου του αναψυκτήριου.
  • Κατά της απόφασης ο Δήμος κάνει ένσταση και εκδόθηκε η υπ΄ αριθμ.18η/238/1-6-95 απόφαση της Επιτροπής του άρθρου 2 παρ.4 του ΠΔ/τος 5-7-83 [ΦΕΚ 291 Α], με την οποία γίνεται αρχικά δεκτή η ένσταση του Δήμου.
  • Στις 2/5/97 γίνεται από τον αντίδικο αίτηση ακύρωσης της απόφασης στο ΣτΕ η οποία παραπέμπεται στις 11/11/99 για συζήτηση στο Διοικητικό Εφετείο Αθηνών (τμ. Ακυρωτικό) το οποίο με την 1618/01 απόφαση απορρίπτει την αίτηση ακύρωσης. Με την απόφαση αυτή το σύνολο των κτισμάτων κρίνεται αυθαίρετο και πρέπει να κατεδαφισθούν.
  • Στις 19/6/2002 κατά της ανωτέρω υπ΄αριθμ. 1618/01 απόφασης του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών ασκήθηκε ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας έφεση.
  • Το 2005 με την υπ΄ αριθμ. 974/05 απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας [τμ. Ε] γίνεται δεκτή η έφεση, απορρίπτεται η παρέμβαση του Δήμου και ακυρώθηκε η υπ΄αριθμ. 18/238/1-6-95 απόφαση της Επιτροπής του άρθρου 2 παρ. 4 του από 5-7-83 ΠΔ/τος.

Αντιγράφω τμήμα της απόφασης του ΣτΕ «… ε] Αι περιοχαί δια τας οποίας υφίστανται εγκεκριμένα έγκυρα σχέδια πόλεως ή καταλαμβάνονται υπό οικισμών προϋφισταμένων του έτους 1923 ή πρόκειται περί οικοδομησίμων εκτάσεων οικιστικών περιοχών του  Ν. 947/79…> και ότι σύμφωνα με το Γενικό Πολεοδομικό  Σχέδιο του Δήμου Ν. Φιλ/φειας [ΦΕΚ 527/Δ/1989] το Αλσος εντάσσεται στο σχέδιο ως ζώνη ειδικών  χρήσεων [σχετ. το από 11-5-1960 ισχύον διάταγμα ρυμοτομίας που δημοσιεύθηκε στο υπ΄ αριθμ. 68 ΦΕΚ τ.Δ], παρά ταύτα όλως αντιφατικώς, αορίστως, απαραδέκτως και κατά πάντα αναιτιολογήτως εθεώρησε ότι δήθεν το ΠΔ/γμα 1976 είναι παράνομο και ότι δήθεν τα αντίθετα δεχθείσα η εκκαλουμένη απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών δεν είναι νομίμως ητιολογημένη.»

  • Στη συνέχεια η Δ/νση Πολεοδομίας Βόρειου Τομέα Αθήνας, κρίνει τις κατασκευές αυθαίρετες, διότι αντίκεινται στο άρθρο 19 ΓΟΚ/85 και επιβάλλει πρόστιμα σύμφωνα με την από 20-3-95 έκθεση αυτοψίας και την οικ. 9732/27-2-04 αρ. 5 παρ. 1 απόφαση
  • Κατά της παραπάνω απόφασης ο Δήμος Ν. Φιλ/φειας άσκησε ενώπιον του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών [τμ. ΑΚΥΡΩΤΙΚΟ] αίτηση ακυρώσεως.
  • Στις 23-10-07 κοινοποιήθηκε στον Δήμο Ν. Φιλ/φειας απόφαση του Γενικού Γραμματέα Περιφέρειας Αττικής (Διεύθυνση Δασών) περί απομάκρυνσης – κατεδάφισης των αυθαίρετων κατασκευών και εγκαταστάσεων σε δημόσιο δάσος αναδασωτέο.
  • Στη συνέχεια ο Δήμος προσφεύγει και παλι στο ΣτΕ και στο Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών με αίτημα ακύρωσης.
  • Με την υπ΄αριθμ. 2078/13 απόφαση του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών απορρίπτεται και πάλι η ως άνω προσφυγή – αίτηση ακύρωσης του Δήμου Φιλ/φειας- Χαλκηδόνος.

Ειδικότερα το άνω Δικ/ριο έκρινε ότι: «…από την 974/05 ακυρωτική απόφαση του Συμβουλίου της  Επικρατείας προκύπτει δεδικασμένο ως προς το ζήτημα ότι το Αλσος Ν. Φιλ/φειας αποτελεί δάσος παραχωρηθέν στον Δήμο Ν. Φιλ/φειας κατά το μεγαλύτερο μέρος κατά χρήση και κατά το μικρότερο και ως προς την κυριότητα, η συνολική έκταση του οποίου τελεί υπό την προστασία των διατάξεων του άρθρου 24 του Συντάγματος και υπό το ειδικό καθεστώς που διεμόρφωσαν οι αλλεπάλληλες πράξεις του Υπουργείου Γεωργίας καθώς και ότι το Δ/γμα του έτους 1976, με το οποίο επιτράπηκε εντός του Αλσους η χρήση κτιρίου, φερόμενου ως αναψυκτηρίου, εμβαδού 249 τμ. και με στεγασμένο χώρο βεράντας 193 τμ. είναι παράνομο και δεν μπορούσε να αποτελέσει βάση για την ανέγερση του κτιρίου, για την οποία  απαραίτητη τυγχάνει η άδεια του Υπουργείου Γεωργίας, το δεδικασμένο δε αυτό ισχύει και στην κρινόμενη υπόθεση…».

Κάπως έτσι φτάνουμε στο 2015 μετά από 20 χρόνια δικαστικές διαμάχες, με απόφαση από το 2005 του ΣτΕ για κατεδάφιση, με πρόστιμα για το Δήμο που αγγίζουν τα 2.000.000 € (!!!) όπου η διοίκηση Βασιλόπουλου αποφασίζει να βάλει ένα τέλος σε μια χαμένη δικαστικά υπόθεση, αφού υπάρχει πλέον το δεδικασμένο του ΣτΕ και τα αυθαίρετα κτίσματα κατεδαφίζονται προκειμένου να ανοίξει μια νέα σελίδα με ένα νέο αναψυκτήριο σύννομο και με σχεδιασμό που σέβεται το περιβάλλον και το δασικό χαρακτήρα του Άλσους.

O «νέος Κένταυρος» όπως σχεδιάστηκε επί της διοίκησης Βασιλόπουλου

Ελπίζω με αυτό το κείμενο να κατάφερα να αποκαταστήσω την πραγματικότητα και να μην υπάρχουν σκιές και παρερμηνείες.

Γιάννης Καλαμπόκης,

δημοτικός σύμβουλος, πρώην αντιδήμαρχος Τεχνικών Υπηρεσιών

Μοιραστείτε το: Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Email this to someone
email
Print this page
Print

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *