Το δικαίωμα του παιδιού στη μάθηση! – του Γιάννη Ντογαντζή

Όπως κυλάει η ζωή με ρυθμούς χελώνας, κάποια στιγμή ξυπνάει κάποιος ως ανέμελος λαγός, έχοντας την σιγουριά της εξέλιξης των πραγμάτων και ανακαλύπτει ότι τα πράγματα έχουν πάρει άλλον δρόμο από αυτόν που είχε συνηθίσει, ελέω κορονοϊού πολλά γεγονότα τα δεχόμαστε ή συμβιβαζόμαστε με την ροή τους όπως μας έρχονται. Κάποια περνάνε απαρατήρητα, σε κάποια άλλα δεν δίνουμε την δέουσα σημασία, γιατί ίσως δεν μας αφορούν, είναι όμως μερικά που δεν μπορείς να τα δεις να συμβαίνουν και να γίνονται πλέον αποδεκτά αλλά και να καθιερώνονται πλέον ως άλλη μια συνήθεια που ήρθε να μείνει έστω και (μέχρι νεοτέρας).

Ένα από αυτά είναι το γεγονός ότι τα δημόσια δημοτικά σχολεία λειτουργούν μεν, μέσω τηλεκπαίδευσης (κάτι που επιβαρύνει γονείς και τέκνα όυτως ή άλλως) αλλά με μειωμένο ωράριο, οι 6 ώρες της κανονικής λειτουργίας έχουν μειωθεί σε 3 ώρες, (το μάθημα ξεκινάει στις 14:00 και τελειώνει στις 17:00) την ώρα που μάλιστα συμβαίνει το (φυσιολογικό) στα ιδιωτικά δημοτικά σχολεία, δηλαδή οι ώρες λειτουργίας σε αυτά είναι έξι (από τις 08:00 έως τις 14:00) όσες ώρες είναι και το κανονικό πρόγραμμα λειτουργίας των δημοτικών σχολείων. Με αυτόν τον τρόπο τα παιδιά που μαθητεύουν στα ιδιωτικά αυτά ιδρύματα εκπαίδευσης να τυγχάνουν πλήρους εκπαίδευσης, ενώ τα παιδιά που μαθητεύουν στα δημόσια δημοτικά να μην μπορούν να απολαμβάνουν την ίδια τύχη κάτι που δεν συμβαίνει ούτε στα δημόσια γυμνάσια αλλά και ούτε στα δημόσια λύκεια.

Και εύλογα αναρωτιέται κανείς μήπως οι αρμόδιες αρχές δεν το γνωρίζουν το θέμα, μήπως τους έχει ξεφύγει, και καταλαβαίνω ότι το σύστημα δεν μπορεί να σηκώσει όλο αυτό το φορτίο όλων αυτών των σχολείων και των παιδιών, πλην όμως έχουν περάσει τόσες μέρες, δεν μπορούσε να εγκατασταθεί ένα πιο ισχυρό λογισμικό για να αντεπεξέλθει στις απαιτήσεις και των ιδιωτικών αλλά και των δημοσίων δημοτικών σχολείων, γιατί το θέμα αφορά ένα από τα βασικότερα θέματα που βασίστηκε, βασίζεται, δομήθηκε και δομείται η σύγχρονη πολιτισμένη κοινωνία μας. Και εκτός των άλλων αφαιρεί το ιερό δικαίωμα της εκπαίδευσης του ΠΑΙΔΙΟΥ! Γιατί όπως λέει και το άσμα «Υπερασπίσου το παιδί, γιατί αν γλιτώσει το παιδί υπάρχει ελπίδα!!!».

Μοιραστείτε το: Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Email this to someone
email
Print this page
Print

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *