Δημοτική συγκοινωνία: γιατί, πώς και για ποιους – Η τοποθέτηση του Άρη Βασιλόπουλου στο Δ.Σ.

Μια συνολική θεώρηση της δημοτικής συγκοινωνίας έκανε ο επικεφαλής της Δύναμης Πολιτών Άρης Βασιλόπουλος στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου στις 21/10, με αφορμή την πρόταση που συζητήθηκε για εξυπηρέτηση της μετακίνησης των φοιτητών της πόλης μας με τη δημοτική συγκοινωνία:

Το περασμένο καλοκαίρι, λίγο πριν τη λήξη της θητείας της Δύναμης Πολιτών στη δημοτική αρχή της πόλης, τέθηκε σε λειτουργία η δημοτική συγκοινωνία ύστερα από διακοπή μίας δεκαετίας. Η επαναλειτουργία της ήταν ανάμεσα στις προεκλογικές δεσμεύσεις σχεδόν όλων των παρατάξεων, γι’ αυτό και η έγκρισή της στο Δημοτικό Συμβούλιο εξασφάλισε μεγάλη πλειοψηφία. Βασικό ρόλο βέβαια σε αυτή τη στάση έπαιξε το γεγονός ότι ο Δήμος μας διέθετε ήδη τρία λεωφορεία που είχαν αγοραστεί από τη δημοτική αρχή Αδαμόπουλου, σχεδόν 15 χρόνια πριν. Ως εκ τούτου, το κόστος λειτουργίας της δεν θα απαιτούσε, τουλάχιστον στην αρχή, αγορά νέων λεωφορείων.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νεότεροι. Τον Σεπτέμβριο του 2014 τα 3 λεωφορεία της δημοτικής συγκοινωνίας ήταν παροπλισμένα, βανδαλισμένα και εγκαταλειμμένα στο δημοτικό κοιμητήριο του Κόκκινου Μύλου. Το ταμείο που παραλάβαμε από την προηγούμενη δημοτική αρχή ήταν ελλειμματικό, μην επιτρέποντας την άμεση αποκατάστασή τους, η οποία και προχώρησε ύστερα από περίπου 1.5 χρόνο, στις αρχές του 2016. Την ίδια στιγμή, ο Δήμος μας όχι μόνο δεν διέθετε οδηγούς λεωφορείων (δίπλωμα Δ’ κατηγορίας), αλλά υπήρχε και απαγόρευση προσλήψεων λόγων του μνημονίου. Με απλά λόγια, δεν υπήρχε καμία δυνατότητα λειτουργίας της δημοτικής συγκοινωνία;. Γι’ αυτό και επελέγη η προσωρινή παραχώρηση 2 λεωφορείων στο Δήμο Νέας Ιωνίας, προκειμένου αυτά να λειτουργούν και να συντηρούνται τακτικά, όπως και έγινε.

Όλο αυτό το διάστημα και μέχρι να τεθεί σε λειτουργία η δημοτική συγκοινωνία, αντιμετωπίσαμε σφοδρή – και φτηνή, θα προσέθετα –  κριτική από μέρος της αντιπολίτευσης και του τοπικού τύπου, που συνοψιζόταν στο σλόγκαν «αντί να έχουμε εμείς δημοτική συγκοινωνία, έχουμε χαρίσει τα λεωφορεία μας στη Νέα Ιωνία». Βεβαίως, όλο αυτό το διάστημα αναζητούσαμε τρόπους προκειμένου ο Δήμος μας να αποκτήσει οδηγούς 4ης κατηγορίας, δυνατότητα που δόθηκε μόλις το 2018, όταν και ο Δήμος θα μπορούσε να προσλάβει οδηγούς μέσω του προγράμματος «55+». Αμέσως δόθηκε εντολή στις υπηρεσίες για την κατάρτιση συγκοινωνιακής μελέτης, η οποία ετοιμάστηκε και τέθηκε σε δημόσια διαβούλευση. Ύστερα από τις τροποποιήσεις που έγιναν κατά τη διάρκεια της διαβούλευσης, το σχέδιο κατέληξε σε δύο γραμμές συγκοινωνίας, με δύο λεωφορεία σε καθημερινή χρήση και ένα υποχρεωτικά ως ρεζέρβα για περίπτωση βλάβης. Με το υπάρχον σχέδιο, για πρώτη φορά στην ιστορία της πόλης απέκτησε δημοτική συγκοινωνία η Νέα Χαλκηδόνα και ειδικότερα το κάτω Κουκλάκι, η πιο απομακρυσμένη περιοχή της πόλης.

Είναι κοινά αποδεκτό και γνωστό από την αρχή ότι η τωρινή λειτουργία της δημοτικής συγκοινωνίας σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να καλύψει τις ανάγκες των κατοίκων της πόλης στο σύνολό τους. Αν ανατρέξει κανείς στα πρακτικά της επιτροπής διαβούλευσης και στο Δημοτικό συμβούλιο, όπου και ελήφθη η απόφαση επαναλειτουργίας της, θα διαπιστώσει ότι υπήρξαν εύλογες παρατηρήσεις της συμπολίτευσης, της αντιπολίτευσης, καθώς και φορέων και πολιτών. Μεγάλα τμήματα της πόλης δεν καλύπτονται από τη συγκοινωνία, όπως η βόρεια Νέα Φιλαδέλφεια. Ο χρόνος των δρομολογίων είναι πολλές φορές αρκετά μεγάλος. Μα κυρίως, η σύνδεση με μέσα σταθερής τροχιάς είναι ανεπαρκής, αφού το μοναδικό σημείο σύνδεσης παραμένει ο σταθμός του ΗΣΑΠ στον Περισσό όταν το κάτω Κουκλάκι θα είχε ανάγκη να συνδεθεί με το σταθμό του Αγίου Ελευθερίου, ενώ θα μπορούσε να υπάρξει σύνδεση με τον Προαστιακό, είτε στους Αγίους Αναργύρους, είτε στη Μεταμόρφωση. Δεδομένων όμως των διαθέσιμων πόρων (λεωφορεία και οδηγοί), το υπάρχον σχέδιο ήταν το καλύτερο δυνατό για να γίνει η αρχή. Αυτός ακριβώς είναι ο λόγος που στη συζήτηση στο Δημοτικό Συμβούλιο η εισήγηση αναφερόταν ρητά σε πιλοτική λειτουργία της δημοτικής συγκοινωνίας για 2 χρόνια, όσα δηλαδή και η σύμβαση των οδηγών και αξιολόγησή της στον ενδιάμεσο χρόνο.

Σε αυτό το διάστημα ο Δήμος όφειλε να συλλέγει καθημερινά στοιχεία για τη λειτουργία της, τον αριθμό των ανθρώπων που εξυπηρετεί κάθε δρομολόγιο, την κατανομή ανά περιοχές και πολλά άλλα στοιχεία, ώστε να μπορεί να γίνει μία σοβαρή αποτίμηση και ανασχεδιασμός της λειτουργίας της. Κυρίως όμως, όφειλε να έχει ενημερώσει τους πολίτες για τα δρομολόγια και να εξοπλίσει τα λεωφορεία με σύστημα γεωγραφικού εντοπισμού, όλα αυτά δηλαδή που είχαμε σχεδιάσει εμείς ως δημοτική αρχή και η διοίκηση του κ. Βούρου πέταξε στον κάλαθο των αχρήστων, κυριολεκτικά και μεταφορικά. Γιατί τα εκ των ων ουκ άνευ στοιχεία ύπαρξης μίας σωστής δημοτικής συγκοινωνίας είναι η ενημέρωση των πολιτών για τα δρομολόγια και η αξιοπιστία των προβλεπόμενων χρόνων μεταφοράς.  Δυστυχώς βρισκόμαστε πάνω από ενά χρόνο μετά τη λειτουργία της δημοτικής συγκοινωνίας και τίποτα από όλα αυτά δεν έχει γίνει. Σε λίγους μήνες από τώρα λήγει η σύμβαση των οδηγών και η συγκοινωνία δεν θα υπάρχει, στην όποια μορφή και αν την θέλει ο καθένας μας.

Επί της πρότασης να μεταφέρονται φοιτητές στα πανεπιστήμιά τους με λεωφορείο της δημοτικής συγκοινωνίας, κανείς δεν θα μπορούσε να έχει αντίρρηση στο βαθμό που είναι μία υπαρκτή ανάγκη. Βεβαίως, μένει αυτή η πρόταση να αποσαφηνιστεί και να εξειδικευτεί, όμως είμαστε επί της αρχής υπέρ της διερεύνησης αυτής της πρότασης, όπως προτείνεται εισηγητικά. Όταν όμως έχουμε μία ήδη υπολειτουργούσα δημοτική συγκοινωνία και η οποία μάλιστα έχει ορίζοντα λήξης σε κάποιους μήνες από τώρα, κρούουμε τον κώδωνα του κινδύνου πως άλλο είναι το επείγον αυτή τη στιγμή: να αναβαθμιστεί η υπάρχουσα δημοτική συγκοινωνία με gps, να κυκλοφορήσουν επιτέλους φυλλάδια με τα δρομολόγια ώστε να ενημερωθούν οι πολίτες, να συλλεγούν δεδομένα που να παρουσιαστούν στο Δημοτικό συμβούλιο που να αποτυπώνουν την πραγματική εικόνα της δημοτικής συγκοινωνίας. Και αφού γίνουν όλα αυτά να γίνει ευρεία διαβούλευση με τους φορείς και τους πολίτες αυτής της πόλης ώστε να καταγραφούν οι ανάγκες, να γίνει προτεραιοποίησή τους και εν τέλει να αποφασίσουμε αν χρειαζόμαστε τη δημοτική συγκοινωνία, τη μορφή της, τα δρομολόγιά της, κάτι που θα πρέπει να οδηγήσει σε άμεση απόφαση για την πρόσληψη μόνιμων οδηγών και την ανανέωση του στόλου με νέα λεωφορεία, κατά προτίμηση ηλεκτροκίνητα όπως κάνουν όλες οι σύγχρονες πόλεις σε όλο τον κόσμο. Διαφορετικά, ότι και αν συζητάμε σήμερα θα είναι μία ωραία έκθεση ιδεών, που όμως δεν θα έχει καμία πρακτική κατάληξη.

Τέλος, ειδικά μέσα στις συνθήκες της πανδημίας του κορωνοϊού και όταν συμπολίτες μας συνωστίζονται σαν σαρδέλες μέσα στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, θεωρούμε πως η καλύτερη προσφορά στους συμπολίτες μας που διατρέχουν καθημερινό κίνδυνο, θα ήταν η ομόφωνη απαίτηση του Δημοτικού μας συμβουλίου και ο αγώνας μαζί και με τους υπόλοιπους Δήμους για την πύκνωση των δρομολογίων. Γι’ αυτό και προτείνουμε να μπει στο αποφασιστικό σκέλος της σημερινής συζήτησης­­ η απαίτηση από την κυβέρνηση να δοθεί τέλος στο συνωστισμό με την άμεση πύκνωση των δρομολογίων της αστικής συγκοινωνίας.

Μοιραστείτε το: Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Email this to someone
email
Print this page
Print

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *