Απολύσεις Βούρου: μία από τις πιο νοσηρές πολιτικά πράξεις στην ιστορία της πόλης μας

Ο δήμαρχος είναι γνωστό ότι έλειπε για δεκαετίες από την πόλη. Πάνω από δύο χρόνια πριν, στον «Πολίτη» είχαμε γράψει για διεργασίες συγκρότησης «συνδυασμού προθύμων». Βλέπετε, για τα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα που έχουν «επενδύσει» στην περιοχή, η προηγούμενη δημοτική αρχή ήταν ένα μεγάλο αγκάθι από το οποίο έπρεπε να απαλλαγούν. Ο πρώτος τους στόχος, μέσα από τον έλεγχο της συντριπτικής πλειοψηφίας των τοπικών και υπερτοπικών ΜΜΕ (το χρήμα γαρ…) και της τρομοκρατίας όποτε ήταν αναγκαίο, ήταν να στοχοποιηθεί η προηγούμενη δημοτική αρχή και προσωπικά ο Άρης Βασιλόπουλος. Να αποσιωπηθεί πλήρως το τεράστιο έργο που επιτελέστηκε στο Δήμο και οι πολίτες να βομβαρδίζονται καθημερινά με ένα σωρό ψεύδη με στόχο να ψαλιδιστεί η επιρροή της.

Βρίσκοντας και τους πιο απρόσμενους συμμάχους, τελικά τα κατάφεραν: η προηγούμενη δημοτική αρχή είχε ήδη αποδομηθεί πριν την τελική ευθεία, οπότε το πεδίο ήταν σχεδόν ελεύθερο. Σε αυτό το πολιτικό περιβάλλον προέκυψε μακρόθεν η υποψηφιότητα του Γιάννη Βούρου: ήταν σίγουρος ότι διαθέτει τις απαραίτητες «πλάτες», που θα εξασφάλιζαν την εκλογή του, όπερ και εγένετο. Βεβαίως, όχι με τον περίπατο και τη συντριπτική νίκη που φαντασιώνονταν ότι θα έχουν, υποτιμώντας τα αποθέματα αξιοπρέπειας και αντίστασης που ακόμη υπάρχουν στην τοπική κοινωνία. Γι’ αυτό και  για την εξασφάλιση της πλειοψηφίας στο Δημοτικό Συμβούλιο, ο κ. Βούρος χρειάστηκε τη συνδρομή των κυρίων Γρετζελιά, Κωνσταντινίδη και Κοπελούσου, οι οποίο «θέλχτηκαν» από τη γοητεία μίας εξουσίας που δεν θα μπορούσαν ποτέ να έχουν ως επικεφαλής.

Εδώ όμως είναι που σταματά το παραμύθι και αρχίζουν τα δύσκολα. Η δημοτική αρχή, παρά την πρωτόγνωρη και περίεργη «ομπρέλα προστασίας» από την μεγάλη πλειοψηφία των τοπικών ΜΜΕ, θα κριθεί από τις πράξεις και τις παραλείψεις της. Και σε μία διαδρομή υπάρχουν μονοπάτια, που αν τα πάρει κανείς, σημαδεύεται μια για πάντα. Ένα τέτοιο μονοπάτι επέλεξε προσωπικά ο κ. Βούρος με την απόφασή του να προβεί στην απόλυση του προσωπικού που εργάζεται στην Κοινωφελή επιχείρηση του Δήμου για την υλοποίηση του προγράμματος «Εστία» για τη στέγαση και ένταξη προσφύγων που διαμένουν σε διαμερίσματα της περιοχής μας. Βεβαίως, για έναν άνθρωπο που έβαλε την υπογραφή του ως βουλευτής του ΠΑΣΟΚ το Μάιο του 2010 στην καταστροφή της χώρας μας και τον εξανδραπονδισμό της κοινωνίας, αυτά είναι λεπτομέρειες. Στη (νεοφιλελεύθερη) γλώσσα του κ. Βούρου μάλιστα, τέτοιες αποφάσεις θεωρούνται «γενναίες». Ειδικά μάλιστα, αν στη θέση των νυν εργαζομένων προσληφθούν άνθρωποι της αρεσκείας του (υποψήφιοι, «ιερολοχίτες» των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και άλλοι…), αυτές οι αποφάσεις είναι επιβεβλημένες.

Ο κύριος Βούρος ποντάρει στο γεγονός ότι εδώ και καιρό το ανταγωνιστικό κίνημα, το εργατικό κίνημα και η Αριστερά βρίσκονται σε υποχώρηση. Θεωρεί ότι μπορεί να σηκώσει εύκολα το πολιτικό βάρος των απολύσεων, έχοντας απέναντί του μία κοινωνία που δείχνει να πορεύεται μεταξύ της μάχης για το μεροκάματο και της σαγήνης της ανάπτυξης που θα φέρει η κυβέρνηση της ΝΔ. Ποντάρει επίσης στα πιο κανιβαλιστικά ένστικτα που υπάρχουν στην κοινωνία, προσφέροντας την προοπτική εργασίας σε δεκάδες ανέργους. Όμως πολύ γρήγορα θα διαπιστώσει πως στην πόλη που έγινε δήμαρχος, αυτά δεν είναι αρκετά για να αντιμετωπίσει το κύμα οργής που de facto θα δημιουργηθεί. Υποτιμά την κοινωνία, υποτιμά την αντιπολίτευση, υποτιμά τους εργαζόμενους του προγράμματος, υποτιμά το σωματείο εργαζομένων του Δήμου, υποτιμά τέλος και τους ίδιους τους πρόσφυγες/μετανάστες. Μπορεί, όπως γράψαμε παραπάνω, το κίνημα να βρίσκεται σε υποχώρηση, δεν βρίσκεται όμως σε διάλυση. Θα αρκούσε ο κ. Βούρος να μελετήσει τα αποτελέσματα τόσο των αυτοδιοικητικών, όσο και των βουλευτικών εκλογών στην πόλη μας, για να το αντιληφθεί.

Θα το καταλάβει όμως γρήγορα. Γιατί  ο ηθικός αποτροπιασμός της πολιτικής πράξης της απόλυσης εργαζομένων είναι βαρύτατος. Και ως τέτοιος, δεν πρόκειται να περάσει «στο ντούκου», όσο και αν προσπαθεί να διασπάσει τους απολυμένους εργαζόμενους, όσο και αν θεωρεί ότι το θέμα θα ξεχαστεί λόγω των εορτών. Υπάρχει όμως κάτι ακόμη χειρότερο: η απόλυσή τους με μοναδικό στόχο την πρόσληψη «ημετέρων» είναι μία πολιτικά νοσηρή πράξη, η οποία δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή από την κοινωνία, όσο και αν αυτή τη στιγμή οι διάφοροι Γεωργιάδηδες και Βορίδηδες φαίνεται να έχουν το πάνω χέρι. Θα είναι μία πράξη που de facto θα την κουβαλά μια για πάντα σε όλο του το βίο, μένοντας στην ιστορία ως ο δήμαρχος που απέλυσε εργαζομένους για να προσλάβει τους «δικούς του». Και αυτό μόνο παράσημο τιμής δεν είναι για έναν πολιτικό

Μοιραστείτε το: Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Email this to someone
email
Print this page
Print

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *