Γιάννης Βούρος: Σάχλα, η εθνωφελής («Καθημερινή»)

Καυστική η στήλη Πρόσωπα της εβδομάδας της κυριακάτικης Καθημερινής, που υπογράφει ο Μιχάλης Τσιντσίνης, για τον Γ. Βούρο με αφορμή το γνωστό «επεισόδιο» στην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου στην πόλη μας:

Ο Γιάννης Βούρος δεν ήταν προετοιμασμένος γι’ αυτό που του συνέβη την 28η Οκτωβρίου. Δεν τον είχε ετοιμάσει η προϋπηρεσία του –βιντεοταινία, θέατρο, ΑΕΚάρα, ΠΑΣΟΚ– για τη στιγμή που θα χρειαζόταν να υπερασπιστεί, από τη θέση του δημάρχου, το έθνος.

Γι’ αυτό και την αρχική αμηχανία του στην εξέδρα των επισήμων διαδέχτηκε η μανία. Οι ακτιβίστριες ήταν «γελοίες» και «αξιολύπητες» και έπρεπε να «ταυτοποιηθούν». Ακολούθησε και δεύτερο, κοινό ανακοινωθέν του δημάρχου με τον οικείο μητροπολίτη, για την υπεράσπιση της ιερότητας της παρέλασης. Ανακοινωθέν εξίσου προβλέψιμο με την αντίπαλη προκήρυξη των δέκα περφόρμερ, που παρεισέφρησαν στην παράταξη των σχολείων για να στείλουν μήνυμα, όπως έγραφαν, κατά του «μιλιταρισμού» και των στρατών που «κάνουν πολέμους».

Τον χαμό που ακολούθησε θα μπορούσε κανείς να τον χρεώσει πάλι στα κοινωνικά δίκτυα. Θα μπορούσε να ενοχοποιήσει το Μέσο, που πια δεν χρειάζεται καν να ξυπνήσει τα ζώα μέσα μας· τα έχει προ πολλού γυμνάσει για καθημερινό σπαραγμό.

Ο μικροδιχασμός της παρέλασης, όμως, έφερε στην επιφάνεια και μια παλιά –παλιότερη από τα νέα μιντιακά ρεφλέξ– συμμετρία. Ξαναέδωσε φωνή σε δύο αντίπαλους συντηρητισμούς.

Από τη μία ο δεξιός συντηρητισμός, που αντιλαμβάνεται την εθνική ύπαρξη ως τελετουργική ρουτίνα· αντιλαμβάνεται το εθνικό συναίσθημα ως κάτι τόσο ευάλωτο, ώστε να το απειλεί μια αυτοσχεδιαστική σάχλα. Από την άλλη ο αριστερός συντηρητισμός, που ανακαλύπτει τον μιλιταρισμό στις σχολικές παρελάσεις· που σερβίρει σαν «μανιφέστα» γλυκερές εκθέσεις για την ειρήνη και τον αφοπλισμό.

Από τη μία, ο πατριωτισμός συρρικνώνεται στη σωματομετρική διαλογή του μαθητικού πληθυσμού – οι ψηλοί μπροστά, οι ασυντόνιστοι εκτός. Από την άλλη, ο αντικομφορμισμός μηρυκάζει τα «αντιιμπεριαλιστικά» κλισέ του προηγούμενου αιώνα – τα κατηχητικά ιζήματα της σχολικής γιορτής του Πολυτεχνείου.

Η άμιλλα των συντηρητισμών αντανακλάται και στο ύφος. Οι εθναμύντορες γίνονται πιο υστερικοί από τους βέβηλους. Και οι βέβηλοι πιο συμβατικοί από τους εθναμύντορες.

Αυτή η άμιλλα λειτουργεί. Οι αντίπαλοι αλληλοεξυπηρετούνται. Οι παρελάσεις διεκδίκησαν το χαμένο κύρος τους χάρη στα τρολ. Τα τρολ απέκτησαν περιωπή επαναστατριών χάρη στα πρωτοσέλιδα της οργής.

Οι σκοποί αλληλοδικαιώνονται χάρη στις αμοιβαίες τους πλαστότητες. Κανείς δεν έχει πια το κουράγιο να διακρίνει αυτές τις πλαστότητες: Οι παρελάσεις έχουν τόση σχέση με τον πατριωτισμό όση το νέο γήπεδο της ΑΕΚ με την πραγματική Αγια-Σοφιά. Οι αντιπαρελάσεις έχουν τόση σχέση με την επαναστατική τέχνη όση ο Βούρος με το θέατρο.

Μοιραστείτε το: Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Email this to someone
email
Print this page
Print

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *