Προσφυγο-μάχοι τότε και σήμερα. Μια είδηση ντροπής πριν 100 χρόνια

«Άλλο οι Μικρασιάτες πρόσφυγες, άλλο οι σημερινοί. Τότε ήρθαν στη χώρα μας Έλληνες και χριστιανοί ορθόδοξοι». Το επιχείρημα που ακούμε σήμερα και διαβάζουμε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης από όσους αντιμετωπίζουν ως «λαίλαπα» και «εισβολή» τα κύματα προσφύγων και μεταναστών που δέχεται η χώρα μας.

Κι όμως, ακόμα και οι ομοεθνείς και ομόδοξοι πρόσφυγες από τα παράλια της Μικράς Ασίας, ή τον Πόντο πριν από περίπου 100 χρόνια αντιμετωπίσθηκαν με την ίδια εχθρότητα από όσους και τότε τάσσονταν υπέρ του «καθαρού» έθνους.

Αφορμή για την κυκλοφορία μιας είδησης από το μακρινό παρελθόν που πολλοί θα ήθελαν να ξεχάσουν, ήταν η απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου των Σερρών όπου εκφραζόταν «η κάθετη αντίρρηση του σε κάθε απόφαση εγκατάστασης επιπλέον προσφύγων και μεταναστών στον Δήμο Σερρών». Κάποιοι στην πόλη μας την πρόβαλαν, μάλλον ως πρότυπο στάσης και ίσως να επιθυμούν μια τέτοια απόφαση να λάβει και το δημοτικό μας δημοτικό συμβούλιο.

«Οι εντόπιοι διεσκόρπισαν τους πρόσφυγας και έκαυσαν τας σκηνάς των»

Γράφει ο εκ Θεσσαλονίκης ανταποκριτής της αθηναϊκής εφημερίδας ΣΚΡΙΠ στις 7/11/1924:

«Ο εντόπιος πληθυσμός του Κιούπκιοϊ της περιφέρειας Παγγαίου διατελεί εν εξεγέρσει συνεπεία εγκαταστάσεως εκατόν είκοσιν οικογενειών προσφύγων εις τα κτήματα εντοπίων ολίγον εντεύθεν της Τσεριπλιάνης. Η εχθρότης αύτη των εντοπίων προς τους πρόσφυγας εξεδηλώθη χθες κατά τρόπον λυπηρότατον. Την πρωίαν της χθες αι 120 οικογένειαι προσφύγων, αι μένουσαι υπό σκηνάς, ευρέθησαν περικυκλωμένοι υπό ομάδος του λαού του Κιούπκιοϊ. Οι πολιορκηταί ένοπλοι επετέθησαν, επηκολούθησε δε αιματηρά συμπλοκή εντοπίων και προσφύγων. Οι εντόπιοι διεσκορπίσισαν τους πρόσφυγας και έκαυσαν τα σκηνάς των. Υπάρχουν πεντήκοντα περίπου τραυματίαι και εννέα νεκροί πρόσφυγες άπαντες»

Το Κιούπκιοϊ είναι η σημερινή Πρώτη Σερρών, η γενέτειρα της οικογένειας Καραμανλή. Είχαν περάσει λίγο περισσότερα από δέκα χρόνια από την διάλυση της οθωμανικής αυτοκρατορίας και την ένωση της περιοχής με το ελληνικό κράτος. Κι όμως οι «εντόπιοι» δεν ήθελαν επ’ ουδενί να μοιραστούν τη γή τους με τους εκπατρισμένους Έλληνες, που κατόρθωσαν να σωθούν από τις εκκαθαρίσεις των Τούρκων και να αποβιβαστούν στα ελληνικά εδάφη.

Δεν πείσθηκαν ούτε από την ίδια γλώσσα που μιλούσαν οι πρόσφυγες, ούτε από τις ίδιες εικόνες που προσκυνούσαν. Ήταν απλώς οι Ξένοι που απειλούσαν τις περιουσίες και την γαλήνη τους.

Σήμερα οι απόγονοι εκείνων των μισαλλόδοξων ομοεθνών μας, μαζί ενδεχόμενα και με απόγονους των τότε προσφυγων, στρέφονται ενάντια στους σύγχρονους Ξένους, τους ταλαίπωρους εκπατρισμένους υπό την απειλή του πολέμου, της βίας, της πείνας και της ανέχειας.

Ας προσέξουν, λοιπόν, όσοι σήμερα επικαλούνται τα δήθεν επιχειρήματα κατά των ξένων, πού καταλήγουν οι κραυγές τους.

Μοιραστείτε το: Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Email this to someone
email
Print this page
Print

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *