Το τσιμέντωμα δεν είναι λύση για τον Ποδονίφτη – Του Χάρη Χεϊζάνογλου

Ο Ποδονίφτης είναι τοπόσημο και αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας της Φιλαδέλφειας. Όταν ήρθαν οι πρόσφυγες και συγκροτήθηκε ο συνοικισμός, το σημερινό κέντρο της πόλης, πριν η περιοχή ονομαστεί Φιλαδέλφεια λεγόταν συνοικία του Ποδονίφτη. Ο Ποδονίφτης, που σύμφωνα με κάποιους βρωμάει (επιχείρημα που προτάσσουν για να καταλήξουν με ένα αυθαίρετο λογικό άλμα ότι η λύση είναι να τσιμεντωθεί), δυο χιλιόμετρα πιο πάνω, στο ύψος της Φιλοθέης, είναι ακάλυπτος και περιλαμβάνεται στα ιδιαίτερου περιβαλλοντικού ενδιαφέροντος και μέγιστης οικολογικής αξίας ρέματα που χαρακτηρίστηκαν με την απόφαση 9173/1642/3.3.1993 του υφυπουργού ΠΕΧΩΔΕ (ΦΕΚ 281/Δ/1993).

Αυτή τη στιγμή, παρά το γεγονός ότι ένα μεγάλο τμήμα της κοίτης του είναι καλυμμένο, το όφελος της πόλης από το ανοιχτό τμήμα του Ποδονίφτη είναι η βελτίωση του μικροκλίματος, κάτι το οποίο θα χαθεί. Οι δρόμοι του νερού, ειδικά αυτοί που έχουν προσανατολισμό Βορρά – Νότου όπως ο Ποδονίφτης, λειτουργούν σαν οδοί δροσισμού και αερισμού. Μπορεί να μην είναι πολλοί βαθμοί διαφορά αλλά και οι 2 βαθμοί το καλοκαίρι είναι σημαντικοί.

Αν πάνω από τον Ποδονίφτη μπει ένα καπάκι, μια πλάκα μπετόν που λογικά θα έχει πάχος τουλάχιστον 20 εκατοστά, αυτό εκτός ότι καταργεί τη δροσιά του ρέματος προσθέτει και ένα στοιχείο υψηλής θερμοχωρητικότητας. Ουσιαστικά δηλαδή αυτή η πλάκα θα θερμαίνεται, θα αποθηκεύει θερμοκρασία και θα την αποδίδει στο περιβάλλον ακόμα και όταν δεν έχει ήλιο.

Επιπλέον, αν ο Ποδονίφτης καταλήξει να γίνει δρόμος, όπως μοιάζει να είναι ένα σενάριο, το πράγμα γίνεται ακόμα χειρότερο… Κοινώς δεν είναι απλά περιβαλλοντική η υποβάθμιση, είναι υποβάθμιση της συνθήκης κατοίκησης και όχι μόνο πέριξ του Ποδονίφτη.

Παρόλα αυτά υπάρχουν άνθρωποι, και μάλιστα κάποιοι τους επέλεξαν για να ηγηθούν της πόλης, οι οποίοι δεν έχουν πρόβλημα να κουβεντιάζουν ανοιχτά για την πρόθεσή τους να τον τσιμεντώσουν, χωρίς να ενδιαφέρονται ούτε για το περιβάλλον και την ιστορία της πόλης αλλά ούτε για την ίδια τους την υστεροφημία…

Λίγο καιρό πριν η απόφαση στο Δημοτικό Συμβούλιο για προσφυγή στο ΣτΕ ήταν ομόφωνη, τώρα κάποιοι θέλουν την αναιρέσουν… Ο Ποδονίφτης αν είναι πηγή δυσοσμίας είναι σε μεγάλο βαθμό επειδή σε ένα πολύ μεγάλο τμήμα του, από τη Φιλοθέη μέχρι τη γέφυρα του Περισσού, είναι καλυμμένος. Αυτό δεν επιτρέπει τον αερισμό του με αποτέλεσμα οι συγκεντρωμένες οσμές χιλιομέτρων καλυμμένης ροής να εξέρχονται σημειακά από τα στόμια, εκεί που το υπόγειο ποτάμι αποκαλύπτεται.

Η λύση δεν είναι να καλύψουμε και το υπόλοιπο. Καθαρό ποτάμι είναι το ανοιχτό ποτάμι, γιατί έτσι μπορεί να ελέγχεται… Τα ποτάμια βρωμίζουν επειδή τα κλείνουμε και δεν μπορούμε να εντοπίσουμε αυτούς που αποχετεύονται παράνομα. Γι’αυτό και σήμερα εθνική στρατηγική είναι το άνοιγμα των κλειστών ρεμάτων και όχι το κλείσιμο των τελευταίων ανοιχτών.

Χάρης Χεϊζάνογλου

Αρχιτέκτων Μηχανικός

Μοιραστείτε το: Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Email this to someone
email
Print this page
Print

One comment

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *