Όλος ο θίασος επί σκηνής

Τελικά τα έχουμε δει όλα; Πάνε 6 μήνες σχεδόν από την αρχή της προεκλογικής περιόδου και 3 μήνες από τις δημοτικές εκλογές μέχρι σήμερα, που πέρασαν τόσο γρήγορα ελέω και της καλοκαιρινής ραστώνης, αλλά άφησαν πάνω μας τόσα σημάδια…

Ζήσαμε το θέατρο του παραλόγου, είδαμε πολλούς  σωτήρες να «αγωνίζονται» για να σώσουν το δήμο μας, όλους από διαφορετική αφετηρία, αλλά εν τέλει όλους συνωστισμένους στον ίδιο θίασο… Δικαιωμένοι, αλλά και απογοητευμένοι, θεατές τώρα πια της πιο κακόγουστης παράστασης…

Μιλήσαμε για καιροσκόπους, υποκριτές και ηθοποιούς, για «δήθεν» πολιτικούς, γυρολόγους, «πολύχρωμους», που φορούν μάσκα για να κρύβουν συντηρητισμό, σκοπιμότητες, επιχειρηματικές φιλοδοξίες και συμφέροντα, μιλήσαμε για πανστρατιά αυτοανακηρυχθέντων σωτήρων της πόλης, μιλήσαμε για όψιμους εραστές της νομιμότητας, για αριστερούς με φαζίσουσες πρακτικές, για πολιτικούς χωρίς διαχωριστικές γραμμές και ηθικούς φραγμούς, “φωτογραφίζοντάς” τους όλους, έναν προς έναν.

Και μαζί με όλες τις δημόσιες τοποθετήσεις μας, θέσαμε και ένα ερώτημα που οι εξελίξεις στην τοπική μας πολιτική σκηνή το καθιστούν πάντα επίκαιρο….

Είναι τελικά η πολιτική η τέχνη της υποκρισίας; Είναι τελικά η πολιτική η τέχνη του ψεύδους ή η τέχνη της «ελάχιστης αλήθειας»;

Και δυστυχώς για όλους εμάς, τους ανήμπορους θεατές μιας προαποφασισμένης και μοναδικής ως προς το σενάριο όπως αποδεικνύεται παράστασης, τις απαντήσεις μας τις δίνουν οι ίδιοι οι συντελεστές ενός υπερθιάσου, με καινούργιο πρωταγωνιστή “διεθνούς ρεπερτορίου”, πλαισιωμένο με τους ίδιους όμως αποτυχημένους ηθοποιούς πάμπολλων μετρίων παραστάσεων, με μερικές μόνο  πινελιές αλλαγών. Μεγάλη διαφορά ότι η παραγωγή έχει την οικονομική άνεση της “ευγενικής χορηγίας” και έτσι τον υπερθίασο ανέλαβαν τώρα τέσσερεις θιασάρχες έτσι ώστε να εξασφαλιστούν άμεσα κέρδη για την “παραγωγή” και συνεπείς κλακαδόροι για να βγεί η “σεζόν¨.

Και σε αυτόν το θίασο των “τεσσάρων”, ο καθένας θιασάρχης πρέπει να έχει το δικό του ρόλο επί σκηνής. Ο ένας το ρόλο του “αναγνωρισμένου” πρωταγωνιστή (παλιά μου τέχνη κόσκινο), ο δεύτερος το ρόλο του έμπειρου “καριερίστα” στο σανίδι (τρέμε πρωταγωνιστή), ο άλλος (αυτός που πιστεύαμε ότι δε θα συμμετάσχει σ’ αυτό το θίασο λόγω διαφορετικού ρεπερτορίου), το ρόλο του «αντιστασιακού», αυτού που βάζει κόκκινες γραμμές αντίστασης οι οποίες όμως αποδεικνύονται ροζ και ο τέταρτος τον ρόλο του «υπάκουου» (στη λογική του ένας ρόλος επιτέλους και σε μένα και  ότι νάναι).

Και μετά από τόσες ετοιμασίες, πρόβες, παρεμβάσεις και οδηγίες της “παραγωγής” ξεκίνησε προ ημερών η παράσταση, με τίτλο επίκαιρο και πιασάρικο: «Οι Σωτήρες», με όλους τους θιασάρχες επί σκηνής, πλαισιωμένους από πλειάδα “καταξιωμένων ηθοποιών” της πόλης.

Επειδή όμως η σεζόν προδιαγράφεται μεγάλη και οι ηθοποιοί του ΘΙΑΣΟΥ δεν ανήκουν στο Εθνικό Θέατρο αλλά σε μπουλούκι, πρέπει το ρεπερτόριο να ανανεώνεται, να γίνεται διαρκώς πιασάρικο, να θυμίζει στους θεατές ότι οι Θιασάρχες που επιλέχτηκαν τελικά είναι οι “εκλεκτοί” και ότι οι κακοί αποπέμφθηκαν και στάλθηκαν στην “ανεργία”. Έτσι θα πιάσουν τόπο οι ευγενικές χορηγίες και θα διασφαλιστεί η παρουσία των κλακαδόρων μέχρι τέλους.

Όλος ο Θίασος λοιπόν επί σκηνής, με τις ευχές της ευκαιριακής πλειοψηφίας του φιλοθεάμονος κοινού της πόλης μας ότι σε καμιά παράσταση δε θα ακουστούν παραφωνίες του τύπου: Σας βαρεθήκαμε κύριοι, σας σιχαθήκαμε, είστε μέλη ενός αποτυχημένου θιάσου, ενός θεάτρου σκιών (όχι του Καραγκιόζη αυτός είναι σοβαρός), ένα μπουλούκι που γυρίζει προσπαθώντας να βρει θεατές να το χειροκροτήσουν. Σας καταλάβαμε τώρα, αναγκαστήκατε να βγείτε όλοι πάνω στη σκηνή, εκτεθήκατε. Κωμικοί και δραματικοί, επαγγελματίες και κομπάρσοι, μεγάλοι και μικροί, αριστεροί και δεξιοί, νεοκομμουνιστές και ρατσιστές, αδίστακτοι λαϊκιστές και ψευτορεαλιστές, όλοι μαζί ενσαρκώσεις της πιο τοξικής κακοήθειας, σε μια γελοία και κακόγουστη παράσταση, προκειμένου να έχουμε παράσταση.  

Ας μη κάνουμε όμως κακές σκέψεις. Θα χορτάσουμε παραστάσεις, θα απολαύσουμε τους θιασάρχες και όλους τους “ηθοποιούς” επί σκηνής και αν κάποια στιγμή βαρεθούμε, θα κάνουμε υπομονή μέχρι να τελειώσει η “σεζόν”. Άλλωστε το εισιτήριο είναι προπληρωμένο και δεν επιστρέφεται.

Άτταλος ο Ανάδελφος

Μοιραστείτε το: Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Email this to someone
email
Print this page
Print

One comment

  1. …με έμμεσο τρόπο όλες οι αλήθειες, ευτυχώς που ο Άτταλος ο ανάδελφος μας κρατάει σε εγρήγορση με τις πολύ εκλεπτυσμένες και επιτυχημένες αναλύσεις του, μόνο που κάποια στιγμή όπως πολύ σωστά επισημαίνει η παράσταση τελειώνει και οι ηθοποιοί βγαίνουν μπροστά και κάτω απο τα φώτα για το χειροκρότημα… και αυτή ακριβώς είναι στιγμή που θα πρέπει να ξέρουμε τα ονόματα… τις προσπάθειες… τις περγαμηνές… το παρελθόν… και τις πρακτικές του καθενός… για να δούμε επιτέλους αν θα χειροκροτήσουμε… ή θα τους πάρουμε με τις πέτρες… τα γιούχα… και τις τομάτες… και απο ότι φαίνεται ο θίασος που έχει επισκεφθεί την πόλης μας έχει να δώσει πολλές εξηγήσεις και να παίξει σε πολλά δράματα και κωμειδύλλια… απλά σκέφτομαι και σκιάζομαι για την πόλη και για μας…
    …’Ατταλε ανάδελφε για πέρνα σε παρακαλώ στο παρασύνθημα…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *