Και μετά το χειροκρότημα τι; «Η μάχη του αυτονόητου και της κοινής λογικής…»

Του Άτταλου του Ανάδελφου

…Στο τέλος και το χειροκρότημα και οι αποδοκιμασίες, όλα σοφά και αυθόρμητα έρχονται…

Και το τέλος πλησιάζει. Όλοι στοιχισμένοι στη σειρά, σε αναμονή των χειροκροτημάτων! Το ζήτημα όμως είναι ότι όλοι αυτοί οι γυρολόγοι, οι «πολύχρωμοι» καιροσκόποι, οι αυτοανακηρυχθέντες σωτήρες της πόλης, χρόνια τώρα έχουν μάθει να μετρούν μόνο το χειροκρότημα, που απλόχερα τους προσφέρει μια ισχνή, πελατειακής σχέσης μειοψηφία. Τι κι αν η πλειοψηφία χρόνια τώρα τους αποδοκιμάζει, τους χλευάζει, τους αφήνει επανειλημμένα στο περιθώριο; Η αποδοκιμασία αυτή είναι που τους κατευθύνει «μαγικά» να μεταμορφώνονται κάθε φορά που έρχονται εκλογές, να βάζουν τις καινούργιες μάσκες τους, να αλλάζουν ιδεολογικές φορεσιές, να μεταλλάσσονται σε «χαμαιλέοντες» της πολιτικής μας τοπικής σκηνής.

Και τελικά, εάν το μαζικό γούστο του λαού που εκφράζεται μέσα από τη βούλησή του στις κάλπες με ένα εντυπωσιακό  «χειροκρότημα» για τον εκάστοτε νικητή ή με μια θορυβώδη αποδοκιμασία για όλους αυτούς τους «καριερίστες» πολιτικάντηδες δεν είναι αρκετό για να ξεκαθαρίσει μια για πάντα το ομιχλώδες σκηνικό που χρόνια τώρα σαν φαρσοκωμωδία επαναλαμβάνεται κάθε φορά που έρχονται εκλογές, τι άλλο μπορεί να φταίει; Μήπως μας παρασύρουν τα μεγάλα λόγια, οι τσάμπα υποσχέσεις, οι φιλοδοξίες που γεννούν οι κάθε λογής τεχνηέντως και σκοπίμως παρεισδύοντες επιχειρηματικοί κύκλοι, ο όγκος του «πληρωμένου» χειροκροτήματος; Τελικά όχι. Γιατί ακόμη και αν επαναλαμβάνεται η ιστορία σαν φάρσα, υπερισχύει η πραγματικότητα που τα δημοκρατικά μας αντανακλαστικά και οι κοινωνικές μας ευαισθησίες πάντα  επιβάλλουν. Γιατί εν τέλει και η ιστορία και η πραγματικότητα είναι αμείλικτες προς όλους.

Τι και αν παρασυρόμαστε από τον όγκο του χειροκροτήματος, τι και αν κατά περίσταση χειροκροτούμε για να γίνουμε πλήθος και όχι να ξεχωρίσουμε σαν ατομικότητες, τι και αν συμπεριφερόμαστε σαν σύγχρονοι κλακαδόροι;

Στο τέλος το χειροκρότημά μας γίνεται παντοδύναμο, αποκτάει μεγαλύτερο βάρος, συμπαρασύρει στη λήθη μας κάθε καιροσκόπο, «μασκοφόρο» επίδοξο παραπλανητή μας και προσδίδει την αξία που αναλογεί στη κοινωνία μας.

Γιατί, δανειζόμενος και μια φράση που τώρα τελευταία «φοριέται» πολύ, όλοι μας γνωρίζουμε να δίνουμε τη μάχη του αυτονόητου και της κοινής λογικής, κάνοντας καθημερινά τις μικρές ή μεγάλες επαναστάσεις μας, ενάντια σε όλα αυτά και αυτούς που υποτιμούν τη νοημοσύνη μας, που προσπαθούν να μας ταΐσουν «κουτόχορτο».

Άλλωστε η απόσταση προς τις εκλογές μέρα με τη μέρα μικραίνει και το αυτονόητο και η κοινή λογική θα σφραγιστούν με τη λαϊκή ετυμηγορία που σοφά θα καταπνίξει μικροπολιτικές σκοπιμότητες και επιχειρηματικές φιλοδοξίες και θα αναδείξει για μια ακόμη φορά, όλους αυτούς που έντιμα και αθόρυβα θα διεκδικήσουν τις ψήφους μας.

Συνεχίζεται…

Άτταλος ο Ανάδελφος

Μοιραστείτε το: Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Email this to someone
email
Print this page
Print

One comment

  1. …ήρεμη, μεθοδική και αποκαλυπτική γραφή ο Άτταλος ο Ανάδελφος… ευτυχώς που υπάρχουν ακόμα καθαρές ματιές, καθαρά λόγια που δείχνουν το κοινό και απλό γεγονός ότι απο αυτόκλητους σωτήρες και «σοβαρούς» πολιτικούς έχουμε… απλά μας λείπουν οι αλήθειες και η πραγματική παραγωγή πολιτικής και έργου… νομίζω ότι ο κόσμος καταλαβαίνει και αισθάνεται ποιός υπερασπίστηκε την πόλη και προσπάθησε παρόλα τα προβλήματα έσω και έξω να κάνει ότι ήταν δυνατό… σε αντίθεση με τον ορυμαγδό των «Κασσάνδρων» της καταστροφής και των επιχειρηματιών που θα έθαβαν την πόλη, αλλά θα μας έφτιαχναν και γκαράζ, και βιβλιοθήκες και παιδικούς σταθμούς, και δρόμους και ποτάμια και χώρους άθλησης και και και…
    το μόνο που ξέχασε μωρέ… ήταν ένα δωματιάκι 2Χ3 στο «παλάτι» της ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ (έλεος παιδιά)… για την καϋμένη την ρημάδα την ερασιτεχνική… την ΑΕΚ ντέ… που όλες σχεδόν τις δραστηριότητές της στην πόλη τις στεγάζει τσάμπα ο Δήμος… (μιλάω για τον επιχειρηματία με τα «καβούρια» στην τσέπη, γιατί το γήπεδο αν δεν κάνω λάθος, εμείς τα βούγια του το πληρώσαμε)…δεν άκουσα…???…!!!… είπε κανείς τίποτα…!!!…???

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *