Παρουσίες και Απουσίες στα Δημοτικά Συμβούλια – της Γεωργίας Χαραμαρά

Γράφει η Γεωργία Χαραμαρά, πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου

Ο κάθε Δήμος, ανάλογα με τον πληθυσμό των κατοίκων του, εκλέγει και αντίστοιχο αριθμό δημοτικών συμβούλων, που θα απαρτίζουν το όργανο που λέγεται “Δημοτικό Συμβούλιο”. Ο Δήμος μας εκλέγει 33 μέλη συνολικά και η σύσταση του Δ.Σ. του, θα εξαρτηθεί από το ποσοστό που θα πάρει ο κάθε συνδυασμός στις δημοτικές εκλογές.  Εδώ να σημειώσουμε, για όσους δεν το γνωρίζουν, ότι το να είναι κανείς δημοτικός σύμβουλος δεν λογαριάζεται ως επάγγελμα, διότι δεν υπάρχει αντιμίσθιο. Τουλάχιστον για την περίοδο της διοίκησης 2014-2019, δεν υπήρχε αποζημίωση για τις ώρες που ξόδευε κανείς στα δημοτικά συμβούλια ή τις διάφορες επιτροπές ή τα διοικητικά συμβούλια νομικών προσώπων του Δήμου. Άρα, ένας αιρετός της τοπικής αυτοδιοίκησης, για να βρίσκεται στα έδρανα αυτά και να συμμετέχει σε συλλογικά όργανα του Δήμου, θα πρέπει να υποκινείται από άλλα κίνητρα, πέρα των οικονομικών.

Αν μελετήσει κανείς τα στατιστικά των παρουσιών και απουσιών του κάθε μέλους του Δ.Σ., θα διαπιστώσει, σε αδρές γραμμές, μια διαφορά μεταξύ των συμβούλων της διοίκησης και της αντιπολίτευσης. Οι μεν σύμβουλοι της διοίκησης ήταν σχεδόν άπαντες παρόντες σε κάθε συνεδρίαση. Συνεπείς, στην ώρα τους από την αρχή μέχρι το τέλος. Μέσα σ’ αυτούς, ήταν φυσικά και κάποιοι άνθρωποι της αντιπολίτευσης, που προς τιμήν τους, μέχρι και σήμερα, εξακολουθούν να είναι συνεπέστατοι, να προσέρχονται στην ώρα τους και να έχουν ενεργό ρόλο στις αποφάσεις της πόλης μας.

Ωστόσο, ένα μεγάλο μέρος της αντιπολίτευσης, έκανε συστηματικές απουσίες που μπορεί να άγγιζε το εξάμηνο ή και το έτος ή και ακόμα παραπάνω. Υπήρχαν μέλη που εμφανίζονταν με ώρες καθυστέρηση και αποχωρούσαν μόλις ολοκληρωνόταν ένα από τα θέματα που τους ενδιέφερε, θαρρείς και δεν ήμασταν Δημοτικό Συμβούλιο αλλά ένα καφενείο, που ο καθένας δεν είχε καμία δέσμευση στο πότε θα ερχόταν ή θα έφευγε. Τι δείχνει, λοιπόν, μια τέτοια στάση, αν όχι μια προσπάθεια απαξίωσης του ίδιου του Δημοτικού Συμβουλίου;

Υπήρχαν σύμβουλοι της αντιπολίτευσης που είχαν το θράσος να εμφανιστούν μόνο και μόνο για να μας κουνήσουν το δάχτυλο σε εθιμοτυπικά ζητήματα, να ασκήσουν κριτική σε θέματα και διαδικασίες, όταν οι ίδιοι ήταν άφαντοι σε πάμπολλες συνεδριάσεις και απείχαν συνειδητά από σοβαρότατες αποφάσεις. Γιατί άραγε; Μήπως γιατί δεν ήθελαν να πάρουν ξεκάθαρη θέση σε κάποια ζητήματα; Μήπως γιατί θεωρούσαν ασήμαντα τα τρέχοντα θέματα που απασχολούσαν την πόλη μας; Μήπως γιατί με την απουσία τους, σκόπευαν να ασκήσουν έμμεση πίεση στην διοίκηση, αφού άμα δεν συμπληρώνεται ο απαιτούμενος αριθμός κατά την προγραμματισμένη έναρξη, ακυρώνεται το ίδιο το συμβούλιο;

Απορώ πώς, κάποιοι από αυτούς, διεκδικούν ξανά την ψήφο μας!

Και για να μην υπάρχει παρεξήγηση· η κριτική είναι πάντα ευπρόσδεκτη, αρκεί αυτός που την ασκεί να έχει στόχο να βελτιώσει τον απέναντί του και όχι να προβάλλει τον εαυτό του για να αποκτήσει νόημα η ύπαρξή του. Δεν θα ισχυριστώ ότι η διοίκησή μας ήταν αλάθητη και ότι τα έπραξε όλα τέλεια· όταν έχεις τόσα ζητήματα προς επίλυση, κάποια θα ξεφύγουν ή (πιθανόν) δεν θα γίνουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Όμως, αυτή η διοίκηση ήταν εκεί, με την ίδια αγωνία σε κάθε συμβούλιο για να προσφέρει το καλύτερο δυνατό στους πολίτες της. Και αυτό δεν είναι άποψη. Είναι γεγονός.

Μοιραστείτε το: Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Email this to someone
email
Print this page
Print

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *