Η τέχνη της Πολιτικής και οι Πολιτικοί καιροσκόποι

Του Άτταλου του Ανάδελφου 

Τι κοινό μπορούν να έχουν οι συνδυασμοί «ΕΝΩΣΗ ΔΗΜΟΤΩΝ ΝΕΑΣ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑΣ–ΝΕΑΣ ΧΑΛΚΗΔΟΝΑΣ», «ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑΣ-ΧΑΛΚΗΔΟΝΑΣ», «ΝΕΑ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ»; Η απάντηση είναι απλή… Διεκδίκησαν τη Δημαρχία στις προηγούμενες δημοτικές εκλογές. Με διαφορετικά προγράμματα, με διαφορετικές πολιτικές και προσεγγίσεις. Ίσως τα ονόματα των συνδυασμών σήμερα να είναι ξεχασμένα. Σίγουρα όμως στην μικρή τοπική μας κοινωνία δε ξεχνιούνται τα πρόσωπα που τους πλαισίωναν. Τα πρόσωπα που σήμερα έρχονται να μας θυμίσουν ότι τα προγράμματα, οι ιδεολογίες τους, οι πολιτικές τους πρακτικές δεν ήταν τελικά και τόσο διαφορετικές. Πώς αλλιώς άλλωστε να δικαιολογήσει κανείς την κοινή κάθοδο των περισσοτέρων από αυτούς στις επερχόμενες εκλογές; Ολόκληρη πανστρατιά, ετερόκλητες συμμαχίες ανθρώπων με εντελώς διαφορετική ιδεολογική αφετηρία, που χρόνια τώρα κατακεραύνωνε ο ένας τον άλλον, που σου τα ανατρέπουν όλα και σε κάνουν να αναρωτιέσαι διάφορα. Φανερή επένδυση στην ποσότητα, στο κτίσιμο ενός πολυσυλλεκτικού ιδεολογικού «αχταρμά», που σου δίνει αρχικά την εντύπωση ότι μπορεί να προσφέρει ότι επιθυμεί ο «πελάτης-πολίτης». Και στο βάθος τι; Ο κοινός εχθρός;

Είναι τελικά η πολιτική η τέχνη της υποκρισίας; Είναι τελικά η πολιτική η τέχνη του ψεύδους ή η τέχνη της «ελάχιστης αλήθειας»;

Στις «παρτίδες» όπου επικρατούν οι περιπλοκές, οι συνδυασμοί και γενικά το τακτικό παιχνίδι, συχνά θυσιάζονται πολλά και διάφορα, προκειμένου να επιτευχθεί ένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα. Αυτό όμως από μόνο του ποτέ δε μπορεί να αποτελέσει συντριπτικό πλεονέκτημα θέσης. Πόσο περισσότερο όταν όλες αυτές οι στρατηγικές στο τέλος το μόνο που καταφέρνουν είναι να αναδείξουν τον καιροσκοπισμό. Και εν τέλει η προσωπικότητα των εκάστοτε καιροσκόπων είναι αυτή που μετατρέπει την όποια ποιότητα μόνο σε ποσότητα.

Ο καιροσκόπος και μάλιστα ο πολιτικός καιροσκόπος είναι ικανός υποκριτής. Μεταχειρίζομαι τη λέξη και με τις δύο σημασίες της:  είναι υποκριτής και ηθοποιός. Ενώ όμως ο ηθοποιός δεν είναι υποκριτής διότι όλοι γνωρίζουν ότι υποκρίνεται, ο καιροσκόπος είναι και υποκριτής και ηθοποιός, χωρίς να ξέρουμε ότι είναι ηθοποιός, με αποτέλεσμα: στην αρχή δεν τον παίρνουμε χαμπάρι αλλά έρχεται αναπόφευκτα η στιγμή που θα αποκαλυφθεί. Γιατί πάντα είναι ένας κακός ηθοποιός, ακόμη και αν συναναστρέφεται «πραγματικούς ηθοποιούς», γιατί αν ήταν καλός, θα ήταν και πραγματικός ηθοποιός. 

Και επειδή ο καιροσκόπος πολιτικός είναι υποχρεωμένος να ξεχνάει το παρελθόν και να κινείται προς το μέλλον, με μοναδικό γνώμονα το συμφέρον του, να ξεχνάει δηλαδή όλο και περισσότερα όλο και περισσότερους, στο τέλος το μόνο που καταφέρνει είναι όλο και περισσότεροι να θυμούνται τα έργα και τις «ημέρες» του, να ιεραρχούν και να αξιολογούν τις διαδρομές του και να αποφασίζουν ανάλογα, με αρνητικά συνήθως αποτελέσματα γι’ αυτόν. Γιατί στο τέλος ο καιροσκόπος πολιτικός, καταλήγει να συνωστίζεται σε έναν πολυσυλλεκτικό, ιδεολογικό αχταρμά, πάντα όμως θα έχει απέναντί του μια κοινωνία με μνήμη και ξεκάθαρο ιδεολογικό υπόβαθρο.

Συνεχίζεται….


Μοιραστείτε το: Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Email this to someone
email
Print this page
Print

3 Σχόλια

  1. …τελικά ποιος είναι ο εχθρός ο φιλότιμος «ηθοποιός» ή όλοι αυτοί πους ως αχταρμάς ευκαιριακός αποφάσισαν ξαφνικά να στοιχιθούν χωρίς αρχές, χωρίς πρόγραμμα, χωρίς στόχο… απέναντι σε ποιόν αν όχι απέναντι στους πολύπαθους δημότες… και σίγουρα με βάση τις προσωπικές τους φιλοδοξίες… άλλωστε άλλος πληρώνει, άλλος σπρώχνει, άλλος βιάζεται…
    …περιμένουμε με αγωνία την συνέχεια…

  2. Καιροσκόποι πολιτικοί στη Φιλαδέλφεια; Σαν ανέκδοτο ακούγεται (… εδώ γελάμε…). Το κακό γι΄ αυτούς είναι ότι οι πολίτες δε τρώνε κουτόχορτο… Όλοι και όλα έχουν ονοματεπώνυμο… Δυνατό άρθρο…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *