«…Για την ελευθερίαν, να ζώσωμεν σπαθί» – η πανηγυρική ομιλία του Άρη Βασιλόπουλου

Τους στίχους του Ρήγα Φεραίου θύμισε ο δήμαρχος Άρης Βασιλόπουλος εκφωνώντας την πανηγυρική ομιλία της 25ης Μαρτίου:

Σαν σήμερα, πριν από δύο περίπου αιώνες, ξέσπασε, σαν «έτοιμη από καιρό», η μεγάλη εθνικοαπελευθερωτική επανάσταση του 1821. Αυτό το ιστορικής σημασίας γεγονός, που ταρακούνησε όχι μόνο την Οθωμανική Αυτοκρατορία, αλλά ολόκληρη την Ευρώπη, δεν ήταν «κεραυνός εν αιθρία», αλλά υπήρξε το επιστέγασμα πολλών αγώνων του παρελθόντος. Όλα τα προηγούμενα χρόνια, που τα «έσκιαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά», όπως λέει ο εθνικός μας ποιητής Διονύσιος Σολωμός, το νεοελληνικό έθνος, που βρισκόταν στη διαδικασία σχηματισμού του, πάλευε για την απελευθέρωσή του από τον οθωμανικό ζυγό, τόσο στο εσωτερικό της σκλαβωμένης χώρας, με τις μάχες που έδιναν οι κλέφτες και αρματωλοί, όσο και με τις προσπάθειες των Ελλήνων του εξωτερικού.

Κορυφαίο παράδειγμα όσο αφορά τους δεύτερους, ήταν ο Ρήγας Φεραίος, ο πρωτοπόρος εκπρόσωπος του ελληνικού διαφωτισμού, ο οποίος διατύπωσε το όραμα για την απελευθέρωση, όχι μόνο του ελληνικού έθνους, αλλά ολόκληρων των βαλκανίων, προτείνοντας την αδελφοποίησή τους. Σημείο καμπής των αγώνων της Ανεξαρτησίας, ήταν η δημιουργία της Φιλικής Εταιρίας, η οποία οργάνωσε τόσο τους επιφανείς Έλληνες του εξωτερικού, όσο και τους λαϊκούς αγωνιστές, όπως τον Κολοκοτρώνη, τον Καραϊσκάκη και άλλους.

Στην Ευρώπη εκείνη την περίοδο, επικρατούσε η λεγόμενη Ιερά Συμμαχία, η οποία καταδίκαζε κάθε εθνικό απελευθερωτικό κίνημα, θεωρώντας πως απειλεί τα θεμέλια της σταθερότητας και της κυριαρχίας των αποικιοκρατικών δυνάμεων. Η εθνικοαπελευθερωτική επανάσταση, που ξεκίνησε το 1821, και οδήγησε στο σχηματισμό του ελληνικού κράτους το 1828, αποτελεί το καλύτερο παράδειγμα, για το τι μπορεί να καταφέρει ένας λαός, όταν είναι αποφασισμένος να κατακτήσει την ανεξαρτησία του. Είναι χαρακτηριστικό, ότι κατά τη διάρκεια της ελληνικής επανάστασης, οι μεγάλες δυνάμεις άλλαξαν την αρχικά αρνητική στάση τους προς αυτήν, με αποτέλεσμα να συμβάλουν με τις δυνάμεις τους στην τελική έκβασή της. Η στήριξή τους στη ναυμαχία του Ναυαρίνο, και στη δημιουργία του νεοελληνικού κράτους, ήταν αποτέλεσμα τόσο των δικών τους σχεδιασμών και συμφερόντων, όσο και της διεθνούς απήχησης που είχε στην ευρωπαϊκή κοινή γνώμη και στα ανήσυχα μυαλά της εποχής ο ελληνικός Αγώνας για την Ανεξαρτησία.

Όλα τα ιστορικά γεγονότα πριν, κατά τη διάρκεια, και μετά τη νικηφόρα έκβαση της εθνικοαπελευθερωτικής επανάστασης του 1821, δείχνουν με τον καλύτερο τρόπο, ότι η ιστορία δεν αποτελεί μία ευθύγραμμη πορεία. Όλες οι πρόοδοι και τα σημαντικά βήματα που συντελέστηκαν, δεν έγιναν μονομιάς, αλλά μέσα από σκληρούς αγώνες, συγκρούσεις και παλινωδίες. Η ίδια η επανάσταση, δεν κερδήθηκε εύκολα. Κατά τη διάρκειά της, και ιδίως μετά την επέμβαση του Ιμπραήμ, σημείωσε κάμψη. Και βέβαια, δεν έλειψαν οι εσωτερικές συγκρούσεις, οι εμφύλιες διαμάχες, και οι αντιθέσεις των Μεγάλων δυνάμεων, που επηρέαζαν τους Έλληνες εξεγερμένους.

Αλλά ούτε οι αγώνες για την εθνική ανεξαρτησία, ούτε εκείνοι που αφορούν την κοινωνική απελευθέρωση, σταμάτησαν με τη δημιουργία του πρώτου νεοελληνικού κράτους το 1828. Ακολούθησε η εξέγερση του 1843 με αίτημα την καθιέρωση του Συντάγματος, οι αγώνες για την απελευθέρωση των υπόλοιπων περιοχών της νησιωτικής και της ηπειρωτικής Ελλάδας, και βέβαια, οι κοινωνικοί αγώνες της νεαρής τότε εργατικής τάξης, της αγροτιάς που στέναζε κάτων από το ζυγό των τσιφλικάδων, και των άλλων λαϊκών στρωμάτων της πόλης.

Σε όλα αυτά τα χρόνια, πολλά ήταν τα ορατά και αόρατα νήματα που έδεναν τη χώρα μας στο άρμα της οικονομικής και πολιτικής εξάρτησης από τα ισχυρά κράτη της Ευρώπης. Τα υπέρογκα δάνεια, ο Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος αλλά και οι ανοιχτές στρατιωτικές επεμβάσεις, είναι το σκηνικό που συνέθεσαν την εικόνα της χώρας μας στο κατώφλι του 20ου αιώνα, με το θέμα των δανείων να μας κατατρέχει μέχρι και σήμερα.

Σήμερα μπορεί να μην είναι ίδιες οι συνθήκες. Δεν υπάρχει ούτε η Οθωμανική Αυτοκρατορία, ούτε η Ιερά Συμμαχία του 19ουαιώνα. Υπάρχουν όμως ακόμα τα συμφέροντα των ισχυρών και οι θεσμοί τους, τόσο στο εξωτερικό, όσο και στη χώρα μας, που επηρεάζουν τις τύχες μας. 
Σήμερα, που βρισκόμαστε σχεδόν 200 χρόνια μετά την ελληνική επανάσταση, χρειάζεται να φέρουμε ξανά στη μνήμη μας το όραμα του Ρήγα Φεραίου. Οι Έλληνες δεν έχουμε να μοιράσουμε τίποτα με τους γειτονικούς λαούς των Βαλκανίων, μίας περιοχής που τόσο έχει βασανιστεί από πολέμους, εθνικισμούς και ξένες επεμβάσεις, γιατί εν τέλει είναι πολύ περισσότερα αυτά που μας ενώνουν ιστορικά και πολιτισμικά από αυτά που μας χωρίζουν, και κυρίως μας ενώνει ο πόθος για ειρήνη, ευημερία και συνεργασία.

Ας θυμηθούμε τι έλεγε ο Ρήγας
«Βουλγάροι κι Αρβανήτες, Αρμένιοι και Ρωμιοί,
Αράπηδες και άσπροι, με μια κοινήν ορμή,
Για την ελευθερίαν, να ζώσωμεν σπαθί,
Να σφάξωμεν τους λύκους, που στον ζυγόν βαστούν,
και Χριστιανούς και Τούρκους, σκληρά τους τυραννούν».

Με αφορμή την ημέρα της 25η Μαρτίου,ας τιμήσουμε όλους τους αγωνιστές της ελευθερίας, που αποτελούν πηγή έμπνευσης και ιερά σύμβολα του κάθε λαού!
Αθάνατοι!

Μοιραστείτε το: Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Email this to someone
email
Print this page
Print

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *