Άρης Βασιλόπουλος: Αυτά κάναμε για τη βιωσιμότητα και το περιβάλλον της πόλης μας

Τρεις διαστάσεις έβαλε στην προεκλογική συζήτηση η εκδήλωση της Δύναμης Πολιτών, στις 20/2. Την βιωσιμότητα, το περιβάλλον και τη δημοκρατία. Θέτοντας παράλληλα και τους στόχους της διεκδίκησης μια ακόμα θητείας.

Δημοσιεύουμε σήμερα την ομιλία που εκφώνησε ο δήμαρχος Άρης Βασιλόπουλος, ανοίγοντας την εκδήλωση. Μια ομιλία που απαντά στα τρία αυτά ζητήματα και ταυτόχρονα παρουσιάζει το έργο της δημοτικής αρχής:

Η 1η είναι η βιωσιμότητα ως όρος πραγματικής ευημερίας που στην πραγματικότητα δεν μετριέται με την αύξηση της κατανάλωσης, όπως υποδεικνύει η φιλελεύθερη αντίληψη, αλλά με άλλους όρους, όπως η εξασφάλιση ενός επαρκούς επιπέδου υγείας και παιδείας για όλους, η σταθερή εργασία και τα εργασιακά δικαιώματα, η εξάλειψη της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού, η προαγωγή του πολιτισμού, της κοινωνικής αλληλεγγύης, της συμμετοχής των πολιτών στα κοινά, ο ελεύθερος δημιουργικός χρόνος.

Η 2η διάσταση είναι η προστασία του περιβάλλοντος, το οποίο κακοποιείται ευρύτερα στις ελληνικές πόλεις και δη στο κλεινόν άστυ που ζούμε. Το να μιλάς για περιβάλλον στην καρδιά μιας τσιμεντούπολης όπως είναι ευρύτερα η Αθήνα, εμπεριέχει από την αρχή μια αντίφαση. Ωστόσο αυτή η συζήτηση πρέπει να ανοίξει για τον τρόπο που αντιμετωπίζουμε τα ρέματα και τα ποτάμια, την αρχιτεκτονική μας κληρονομιά, το βιοκλιματικό σχεδιασμό, την ενεργειακή εξοικονόμηση, τη βιώσιμη αστική κινητικότητα και τόσα άλλα.

Τέλος η 3η διάσταση είναι η δημοκρατία, τα όρια της οποίας δοκιμάζονται σήμερα σε πολλές πόλεις και στη δική μας. Η εποχή της κρίσης έχει φέρει στο προσκήνιο τις πιο σκοτεινές της πολιτικής που εκμεταλλεύονται το φόβο και την ανασφάλεια των ανθρώπων για να καλλιεργήσουν το ρατσισμό, τον εθνικισμό, την μισαλλοδοξία, την επιθετικότητα και να προβάλλουν ακροδεξιές και φασιστικές ιδεολογίες. Η πρόκληση της Τ.Α. ως μιας βαθμίδας που βρίσκεται πιο κοντά στους πολίτες, που μπορεί να απαντήσει στην αποξένωση και την ανασφάλεια, και να προωθήσει θεσμούς άμεσης δημοκρατίας, και ενεργούς συμμετοχής είναι ανοικτή.

Εμείς προεκλογικά καταθέσαμε ένα αναλυτικό πρόγραμμα με τις θέσεις, τις προτάσεις και τις προτεραιότητές μας και οι πολίτες της Νέας Φιλαδέλφειας και της Νέας Χαλκηδόνας μάς εμπιστεύθηκαν προσδοκώντας, όπως ήταν και το σύνθημά μας, μια ανατροπή πολιτικών, αλλά και μια αλλαγή προσώπων που έφεραν το Δήμο στα πρόθυρα της διάλυσης και της χρεωκοπίας όλα αυτά τα χρόνια. Εμείς όλα αυτά τα χρόνια, όσο κι αν λένε κάποιοι, που μάλιστα ουδεμία σχέση έχουν με την πόλη, ότι δεν έχουμε παράξει έργο, εργαστήκαμε πάρα πολύ σκληρά, προκειμένου να ανορθώσουμε την πόλη μας και να βάλουμε την υποθήκη για ένα βιώσιμο μέλλον για τους κατοίκους της δίνοντας έμφαση στην πολιτιστική και περιβαλλοντική κληρονομιά του τόπου μας.

Τι κάναμε

Επενδύσαμε στο άλσος, το στολίδι της πόλης μας, με δημόσιες επενδύσεις 1,5 εκατομμμυρίων ευρώ για τη φυτοτεχνική ανάπλαση, τη δημιουργία νέων παιδικών χαρών, ποδηλατόδρομων και αλλαγή του ηλεκτροφωτισμού με νέους χαμηλής ενεργειακής απόδοσης λαμπτήρες. Βεβαίως όλη η συζήτηση για το άλσος γίνεται με όρους συκοφάντησης, αλλά κυρίως γύρω από το θέμα του αυθαίρετου αναψυκτηρίου, του Κενταύρου, το οποίο γκρεμίσαμε. Αποκρύπτουν από τη δημόσια συζήτηση ότι ήταν κλειστό από το 2011 και δεν μπορούσε να βγάλει άδεια λειτουργίας, αποκρύπτουν ότι ο δημότης έπρεπε να πληρώσει τρία εκατομμύρια ευρώ πρόστιμα για να παραμένει αυθαίρετο, αποκρύπτουν τέλος ότι ο Δήμος από το 2014 μέχρι σήμερα έχει ακολουθήσει όλες τις νόμιμες διαδικασίες προκειμένου να ανεγερθεί ένα νόμιμο αναψυκτήριο με σεβασμό στο περιβάλλον, αλλά σκοντάφτει σε ένα δασάρχη, ο οποίος έβαλε την υπογραφή του για την αφαίρεση δασικής έκτασης 6 στρεμμάτων από το άλσος, αλλά τώρα επικαλείται αστείες δικαιολογίες για να μη δώσει άδεια για 120 τ.μ., σε μια μελέτη που ο ίδιος έχει εγκρίνει το 2016.

Επενδύσαμε στην προστασία από πλημμυρικά φαινόμενα γι αυτό και καταρτίσαμε ως Δήμος από το 2015 τις μελέτες και διεκδικήσαμε από την Περιφέρεια Αττικής το αντιπλημμυρικό έργο στην οδό Σκρα, στη Βόρεια Φιλαδέλφεια, μια περιοχή που βασανίζεται 4 δεκαετίες με αυτό το πρόβλημα. Και αυτή τη στιγμή έργο 3,8 εκατ. ευρώ είναι σε διαδικασία συμβασιοποίησης και τους επόμενους μήνες πρόκειται να ξεκινήσει. Διεκδικήσαμε από την Περιφέρεια Αττικής και ολοκληρώθηκε πολύ γρήγορα η αποκατάσταση των πρανών του Κηφισού που καταστράφηκαν το 2015. Από την Λάμπρου Κατσώνη στη Νέα Χαλκηδόνα, ως την οδό Ζαΐμη στη Βόρεια Νέα Φιλαδέλφεια.

Αντίστοιχα αντιστεκόμαστε στο σχέδιο τσιμεντοποίησης του Ποδονίφτη, του μοναδικού φυσικού ρέματος που υπάρχει στην περιοχή μας κι ένα από τα ελάχιστα σε όλη την Αττική, που διαπερνά τη Νέα Φιλαδέλφεια και τη Νέα Χαλκηδόνα, προτάσσοντας δοκιμασμένες σε άλλες χώρες και περιβαλλοντικά φιλικές λύσεις.

Επενδύσαμε στο να προφυλαχθεί και να αναδειχθεί ένα συγκριτικό πλεονέκτημα της πόλης μας -το πράσινό της. Με 1,3 εκατομμύρια ευρώ από τον προϋπολογισμό του Δήμου, προωθώντας την αλλαγή του αρδευτικού συστήματος σε 23 σημεία της πόλης, έργο που ξεκίνησε πριν από ένα μήνα περίπου σε μια από τις πιο απομακρυσμένες γειτονιές της πόλης και θα συνεχιστεί τους επόμενους μήνες.

Καταθέσαμε ολοκληρωμένο σχέδιο ανάπλασης των 4 συγκροτημάτων των εργατικών πολυκατοικιών, προκειμένου να αναδείξουμε την αρχιτεκτονική και πολιτιστική κληρονομιά της πόλης, και να προστατεύσουμε περιοχές που ζουν τα πιο φτωχά λαϊκά στρώματα.

Διεκδικήσαμε και πετύχαμε χρηματοδοτήσεις από το Πράσινο Ταμείο για την ανάπλαση με βιοκλιματικά υλικά της Πλατείας Νησίδας και στον Παιδικό Σταθμό της Μαιάνδρου. Ενώ είμαστε στη φάση ένταξης δυο ακόμα έργων στους Απόμαχους και την Αγία Μαρίνα συνολικού ύψους 420 χιλιάδων ευρώ.

Διεκδικήσαμε την υλοποίηση κυκλοφοριακής μελέτης, η οποία εκπονήθηκε το 2009 επί δημαρχίας Σταύρου Κόντου και η οποία έδινε λύσεις σε ακανθώδη κυκλοφοριακά προβλήματα στο κέντρο της Νέας Φιλαδέλφειας, στα φανάρια στο ύψος του Βλάχου, στη συμβολή Πίνδου και Σοφούλη, στον Κοσμά τον Αιτωλό και στη συμβολή της εξόδου της Εθνικής Οδού και της Βρυούλων. Οι κάτοικοι γνωρίζουν ότι είναι σημεία με έντονη κυκλοφοριακή συμφόρηση και με συχνά ατυχήματα. Έργο δυστυχώς που ανατράπηκε από τους σχεδιασμούς του νέου γηπέδου και χρειάζεται επανασχεδιασμό με τα νέα δεδομένα, ώστε να διευκολυνθεί και η κίνηση των οχημάτων και να βελτιωθεί η ζωή των κατοίκων.

Ολοκληρώσαμε ενεργειακές παρεμβάσεις σε σχολεία της Νέας Χαλκηδόνας, στο παλιό δημαρχείο της Νέας Χαλκηδόνας, καθώς και στο Δημαρχείο και το Πνευματικό Κέντρο της Νέας Φιλαδέλφειας, αξίας 1,1 εκατ. ευρώ. Ενώ ήδη έχουμε εκπονήσει και καταθέτουμε τις επόμενες μέρες μελέτες για ένταξη σε πρόγραμμα χρηματοδότησης για το κτιριακό συγκρότημα του ιστορικού 1ου Γυμνασίου και Λυκείου, καθώς και όλου του κτιρίου που βρίσκεται δίπλα στο Πάρκο Μικρασιατών.

Τροποποιήσαμε το ρυμοτομικό σχέδιο και καταρτίσαμε μελέτες και μέσα από συγκριτική αξιολόγηση με δεκάδες δήμους όλης της χώρας καταφέραμε να είμαστε ένας από τους πολύ λίγους δήμους που λάβαμε χρηματοδότησης 2,1 εκατ. ευρώ για να αναδείξουμε το πρώην Στρατιωτικό Εργοστάσιο στη Νέα Χαλκηδόνα και να μετατραπεί σε ένα σύγχρονο πολιτιστικό πολυχώρο, κύτταρο πολιτιστικών και καλλιτεχνικών δραστηριοτήτων για όλη την περιοχή.

Ήμασταν από τους πρώτους δήμους της χώρας που καταρτίσαμε σχέδιο διαχείρισης απορριμμάτων και ύστερα από μια τεράστια προσπάθεια και αγώνα καταφέραμε και λάβαμε χρηματοδότηση 10 εκατ. ευρώ, προκειμένου να υλοποιήσουμε ένα σύγχρονο δημόσιο πρόγραμμα διαλογής στην πηγή. Και τονίζω το δημόσιο, γιατί υπάρχουν πολιτικές παρατάξεις που σπέρνουν ψέματα περί ιδιωτικοποίησης.

Εκπονήσαμε τέλος ένα Σχέδιο Βιώσιμης Αστικής Κινητικότητας για το οποίο μάλιστα βραβευτήκαμε ως δήμος πριν λίξες μέρες στο Συνέδριο που έγινε στη Λάρισα. Και πρόκειται για ένα σχέδιο ξεχωριστό, γιατί έχει τα εξής χαρακτηριστικά. Ενώνει όλες τις γειτονιές της πόλης μας, από την Αγία Μαρίνα μέχρι το Κάτω Κουκλάκι. Περνά από το κέντρο της πόλης, συνδέει περιοχές κατοικίας με τους σημαντικότερους προορισμούς του Δήμου. Διέρχεται από μεγάλο αριθμό κοινόχρηστων χώρων, αλλά και κοινωφελών κτιρίων. Ακολουθεί διαδρομές ιστορικής μνήμης, όπως είναι οι παλιές εγκαταλελειμμένες γραμμές του Λαυρίου, οι οποίες ταυτόχρονα εντάσσονται στην πρόταση του εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου για το Μητροπολιτικό Δίκτυο Ποδηλατοδρόμων. Αξιοποιεί τέλος υφιστάμενες πράσινες διαδρομές και περιοχές ρεμάτων συνδέοντας σημαντικούς χώρους πρασίνου μεταξύ τους.

Όλα αυτά δεν έγιναν επειδή ήμασταν καλά και εργατικά παιδιά. Αυτό δεν αρκεί. Έγιναν γιατί είχαμε και έχουμε την πολιτική αντίληψη, το σχέδιο για την πόλη, αλλά και την τόλμη να συγκρουστούμε με κατεστημένες λογικές και συμφέροντα που αντιμετωπίζουν την πόλη όχι με επίκεντρο τις ανάγκες των πολλών, και δη των πιο θιγμένων λαϊκών στρωμάτων, αλλά με επίκετνρο τις ανάγκες λίγων.

Διεκδικούμε την υλοποίηση του δικού μας φαντασιακού

Κλείνοντας θα ήθελα να πω, εμπνευσμένος και από τις σκέψεις ενός φίλου, νεαρού συμπολίτη μας που βρίσκεται σήμερα εδώ, ότι οι πόλεις και η πόλη μας δεν είναι ένα σύνολο στατικών χρήσεων και κελυφών, αλλά μεταλλάσσονται δυναμκά, παράλληλα με τα κοινωνικά και οικονομικά , πολτικά και ιστορικά δεδομένα. Σε αντίθεση με τις απολιτίκ νεοφιλελεύθερες αντιλήψεις, οι πόλεις από την αρχή της συγκρότησής τους ήταν και είναι πεδία κοινωνικών αντιθέσεων, αλλά και συγκρούσεων συμφερόντων, στο βαθμό που εξακολουθούμε να ζούμε σε μια κοινωνία που διαπερνάται από την κυριαρχία του κέρδους.

Έξω από αυτά όμως υπάρχει συχνά ως παράγοντας κάτι διαφορετικό, το φαντασιακό. Το φαντασιακό μπορεί να αναδύεται αυτοφυώς, μέσα από τι ελάχιστες κοινωνικές δομές και τους ανθρώπους. Ήταν ακριβώς αυτού του είδους το φαντασιακό που έχτισε τις παραγκουπόλεις της προπολεμικής και μεταπολεμικής Ελλάδας. Όπως αυτό ήταν και το φαντασιακό που έχτισε και τη δική μας πόλη. Αυτό το φαντασιακό είναι ανθρώπινο και υγιές. Όμως όταν δεν αποτελεί το προϊόν και το στόχο μιας αυτόνομης διεκδίκησης ατομικής και κοινωνικής, αλλά είναι εξαρτημένη από άλλους, όπως π.χ. ένα μεσσία ή ένα επιχειρηματία, τότε μπορεί και να αποτελέσει εμπορεύσιμο είδος. Ειδικά σε μια περίοδο κρίσης.

Στο διάλογο για την πόλη μας είναι θλιβερή η ευκολία με την οποία κανείς δέχεται να ακούσει παθητικά και να υποστηρίξει ενεργητικά μια ωραιοποιημένη αφήγηση ανάπτυξης, αγνοώντας το ποιόν του αφηγητή, αλλά κυρίως αγνοώντας την ίδια την έκβαση της αφήγησης. Αρκεί να υπάρχει η υπόσχεση ενός χάπι έντ. Η άρνηση μιας τέτοιας αφήγησης πρέπει να είναι δεδομένη για μας. Όμως δεν αρκεί.

Βλέπετε την ευκολία με την οποία κατηγορούμαστε από ανρθώπους που δεν έχουν την παραμικρή σχέση με την πόλη μας, για ιδεοληψίες, εμμονές και τυφλές συγκρούσεις με το κεφάλαιο. Γι αυτό ο μόνος τρόπος είναι μια διαφορετική αφήγηση, ένα άλλο χάπι έντ.

Έναντι του ατομικού και επιχειρηματικού φαντασιακού που προβάλλεται ως κυρίαρχο και πλασάρει το πλαστό αφήγημα μιας αφηρημένης ανάπτυξης και διεκδικεί τη στήριξή μας με μοναδικό επιχείρημα ότι μας ανακίνησε την «ελπίδα», εμείς χρειάζεται να προτάξουμε το αυτοφυές κοινωνικό φαντασιακό. Τις αφηγήσεις που εμείς οι ίδιοι παράγουμε για την πόλη μας και την ποιότητα ζωής μέσα σε αυτήν.

Αυτό το φαντασιακό πρέπει να το διεκδικήσουμε, να το παράξουμε από τα κάτω και να το παράξουμε συλλογικά. Αν θέλουμε η πόλη μας να είναι άξια να ζει κανείς και να εργάζεται σε αυτήν με αξιοπρέπεια.

Μοιραστείτε το: Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Email this to someone
email
Print this page
Print

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *