Μια προσωπική μαρτυρία για την κοινωνική ευαισθησία που λείπει

Ο συμπολίτης μας Αποστόλης Κλουβάτος καταθέτει μια προσωπική δυσάρεστη εμπειρία, που τον έσυρε μέχρι το αστυνομικό τμήμα στον αγώνα του για την επιβίωση, επισημαίνοντας ότι χρειάζεται να αλλάξουν συμπεριφορές απέναντι στις ανθρώπινες ανάγκες της καθημερινότητας. Την καταγράφουμε χωρίς σχόλια:

Η κοινωνική ευαισθησία είναι αξία που πρέπει να υποστηριχθεί, αλλά και να καταξιωθεί από το νόμο, σε όλα τα επίπεδα. Γιατί εάν φυσιολογικό θεωρείται το σύνολο των νόμων της φύσης και εάν αυτό που λέει ο λαός, οι νόμοι πρέπει να προστατεύουν αυτούς που πραγματικά το αξίζουν, τότε θα πρέπει να έχουμε τα μάτια μας ανοιχτά και όπου συμβαίνει το αντίθετο να τα καταδικάζουμε. Το θέμα για το οποίο γίνεται λόγος συνδέεται με την κρίση, με ανάγκες, με φτώχεια, με νοοτροπίες και με το νόμο.

Εδώ και αρκετά χρόνια προσπαθώντας να έχω θέρμανση το χειμώνα, μη έχοντας βέβαια τη δυνατότητα να αγοράσω πετρέλαιο ή ξύλα, μαζεύω ξύλα από τα ρέματα και την ευρύτερη περιοχή. Όποτε, λοιπόν, το επιχειρώ και παρότι πάντα προσπαθώ να ενημερώνω, τυπικά τουλάχιστον, τις υπηρεσίες, πάντοτε συναντώ εμπόδια με τον έναν ή τον άλλο τρόπο και με διάφορα επιχειρήματα αμφισβητούμενης αξίας από την πλευρά των υπηρεσιών. Και δεν πρόκειται για δένδρα του δάσους, ή οτιδήποτε που θα βλάψει το περιβάλλον.

Φέτος συνέβη και το χειρότερο. Και πού; Στον Δήμο μας.

Ύστερα από μεγάλη προσπάθεια έπεισα τον υπεύθυνο να με βοηθήσει και εφόσον μου το υποσχέθηκε να μαζέψω τα κλαδέματα της φετινής χρονιάς. Βρέθηκα παραλίγο με χειροπέδες στην Ασφάλεια.

Ναι, κύριε Δήμαρχε, κυριολεκτώ, είναι αλήθεια!

Ναι, κύριε Υπουργέ Προστασίας του Πολίτη, είχα άδεια να μαζέψω ξύλα από αυτά που είχαν κλαδέψει τα συνεργεία του Δήμου και με πήγαν μέσα!

Στην Φιλαδέλφεια, όπως και σε κάθε άλλη περιοχή, ξέρει ας πούμε ο ένας τον άλλο και δύσκολα χωρά το ψέμα. Ειδικά σε σοβαρά ζητήματα, όπως λόγου χάρη να έχουν οι άνθρωποι θέρμανση το χειμώνα. Λέγοντας δηλαδή στο όργανο της τάξης ότι έχεις άδεια από τον υπεύθυνο του Δήμου, δίνοντάς του και προφορικά τα στοιχεία σου και εκείνος να σου ζητά έγγραφη άδεια για κλαδέματα που προορίζονται για προσωπική χρήση και όχι για οτιδήποτε άλλο…

Τότε δικαίως λέγεται ότι κάτι τελικά πρέπει να αλλάξει στην καθημερινότητά μας και ότι η εποχή ύστερα από τόση πείρα που υπάρχει επιβάλλει το ξεπέρασμα τέτοιων συμπεριφορών που εξυπηρετούν συμφέροντα που δεν έχουν καμιά σχέση με απλές ανθρώπινες ανάγκες της καθημερινότητας.

Και επιτέλους οι εξαγγελίες περί κατάργησης της γραφειοκρατίας να πάψουν να έχουν χαρακτήρα κενής πολιτικολογίας.

Μοιραστείτε το: Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Email this to someone
email
Print this page
Print

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *