Κοίτα ποιος μιλάει – ή ό,τι γυαλίζει δεν είναι πολύτιμος λίθος

Υπάρχουν πολλοί που πιστεύουν ότι στην πόλη μας κατοικούν λωτοφάγοι. Που όπως οι κάτοικοι του ομηρικού νησιού έχουν χάσει τη μνήμη τους και άρα αποτελούν το ιδανικό ακροατήριο για τον όποιο επίδοξο πολιτικό ή τυχοδιώκτη.

Έτσι άνθρωποι που ανάλωσαν την ενήλικη ζωή τους σε κομματικούς διαδρόμους και πολιτικά γραφεία αναζητώντας επαγγελματική αποκατάσταση, άνθρωποι που υπηρέτησαν (με ανταλλάγματα) ό,τι πιο φαύλο έχει περάσει από την πολιτική σκηνή (και την τοπική) επιχειρούν να γίνουν κριτές των πάντων. Τέτοιος είναι ο συμπολίτης(;) μας, ο οποίος καυχιέται για την ιδιότητα του δημοσιογράφου που έχει αποκτήσει σε μια μακρόχρονη διαδρομή σε διάφορα έντυπα και άλλα Μέσα, αλλά κρύβει επιμελώς και μερικές ακόμα ιδιότητες που απέκτησε από την πολιτική του ένταξη στη δεξιά παράταξη, η οποία εναλλάσσεται στην εξουσία τα τελευταία 45 χρόνια.

Ανάμεσα σε κυβερνητικές θέσεις και μη κυβερνητικές οργανώσεις

Διαβάστε μερικές από αυτές και… θαυμάστε:

  • To 1998 υπήρξε συνιδρυτής (και μάλιστα με ποσοστό 50%) στην εταιρεία Pro Europa, η οποία έγινε γνωστή για τις σκανδαλώδεις συναλλαγές της με την Εκκλησία της Ελλάδος επί αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου. Η Pro Europa εξέδιδε το περιοδικό «Εποπτεία», στο οποίο ο εκλεκτός συμπολίτης μας ήταν αρχισυντάκτης. Μάλιστα, το 2001 – 2002 όταν η εφημερίδα στην οποία εργαζόταν τότε –η «Ελευθεροτυπία»- αποκάλυπτε τις περίεργες διασυνδέσεις της Pro Europa με την Εκκλησία και τα διάφορα σκάνδαλα στα οποία φερόταν αναμεμειγμένη, ο ίδιος δήλωνε ότι το ποσοστό του στην εταιρεία είχε πέσει στο 5% και δεν… γνώριζε τίποτα για τις δραστηριότητές της. Όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να αναζητήσει όλες τις πληροφορίες της εν λόγω εταιρείας σε ένα αναλυτικό ρεπορτάζ εδώ.
  • Το 2004 η τότε υπουργός Παιδείας Μαριέττα Γιαννάκου, τον διόρισε πρόεδρο του Εθνικού Ιδρύματος Νεότητας, εκτιμώντας προφανώς… αξιοκρατικά ότι ήταν δραστήριο μέλος της Νέας Δημοκρατίας. Μάλιστα από την κυβερνητική αυτή θέση τον βρίσκουμε να συμμετέχει και σε μια Αναπτυξιακή Σύμπραξη που φέρει το όνομα «Μη Κυβερνητική Προοπτική»(!). Εταίροι αυτής της σύμπραξης διάφορες ΜΚΟ, μεταξύ των οποίων και η… γειτονική μας(με έδρα τη Νέα Ιωνία) Ευρωπαϊκή Προοπτική  του Άγγελου Λάσκαρη, η οποία πολύ αργότερα ονομάσθηκε «μητέρα των γαλάζιων ΜΚΟ», αφού διαχειρίστηκε δεκάδες εκατομμύρια κυβερνητικού χρήματος. Ρεπορτάζ για την εν λόγω ΜΚΟ άφθονο. Διαβάστε εδώ.
  • Το 2011 ο Αντώνης Σαμαράς τον ορίζει ως συντονιστή της Νέας Δημοκρατίας επί θεμάτων… πυροπλήκτων, προετοιμάζοντας προφανώς το έδαφος για να χρισθεί υποψήφιος βουλευτής στο νομό Ηλείας. Το 2012, όμως, η τοπική κομματική καμαρίλα της Νέας Δημοκρατίας τον εκτόπισε και ο ίδιος άφησε το κόμμα με μια δακρύβρεχτη επιστολή περί… αναξιοκρατίας.
  • Δεν άργησε βέβαια να βρεί νέα στέγη, στη Δημοκρατική Συμμαχία της Ντόρας Μπακογιάννη, όπου προαναγγέλθηκε ότι θα είναι υποψήφιος στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας. Βέβαια το εγχείρημα της Ντόρας απέτυχε και ο συμπολίτης μας έμεινε άλλη μια φορά ως… «στυμμένη λεμονόκουπα».

Ο άσπιλος τιμωρός

Γιατί τα θυμηθήκαμε όλα αυτά;

Επειδή μας προξενεί εντύπωση το σθένος που επιδεικνύει στην εκτέλεση μιας τόσο… βρώμικης δουλειάς, όπως η ηθική σπίλωση της σημερινής δημοτικής αρχής. Από πού αντλεί αλήθεια το θράσος;

  • Πώς εμφανίζεται ως άτεγκτος φύλακας δημόσιου χρήματος, ένας άνθρωπος που επί χρόνια απομυζά τόσο άνετα οργανισμούς και φορείς του δημοσίου;
  • Πώς δεν ντρέπεται να μιλά για ανθρώπους του «κομματικού σωλήνα» όταν έχει περάσει όλη την ενήλικη ζωή του σε κομματικά γραφεία και μάλιστα μετ’ ανταλλάγματος;
  • Πώς θέλει να γίνεται πιστευτός όταν μιλά για «παράταξη κολλητών», όταν επί δεκαετίες έχει ως επάγγελμα το… κολλητηλίκι με πολιτικούς και επιχειρηματικούς παράγοντες;

Ως δημοσιογράφος που αναζητά εναγωνίως μια αναγνωρίσιμη δουλειά στο διαλυμένο τοπίο των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης (γι αυτό και δεν αφήνει καμιά ευκαιρία να χαθεί, από τα πάνελ του παλαιοπασοκικού Κόντρα, του Κουρή, μέχρι το γραφείο τύπου της ασφαλιστικής Eurolife ή της Selonda) και δεν αισθάνεται κανένα ενδοιασμό να αναλαμβάνει (έμμισθες) κρατικές – κομματικές θέσεις και γραφεία επικοινωνίας δημοσίων οργανισμών (π.χ. ΕΑΒ , Υπουργείο Παιδείας, Γ.Γ. Εμπορίου) μάλλον είναι ο τελευταίος, ο οποίος μπορεί να φορά τη στολή του τιμωρού… Ζορό.

Είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμα και τώρα ο ίδιος σε μια… παράλληλη ζωή συμμετέχει στην ηγεσία ενός πολιτικό-επιχειρηματικού φορέα με το όνομα ΡΕΥΜΑ, πλάι σε επώνυμους επιχειρηματίες και πρώην πολιτικούς. Από πρόσφατη εκδήλωση του φορέα αυτού είναι και η φωτογραφία που εικονογραφεί την παρούσα δημοσίευση, ανάμεσα σε εκλεκτά μέλη της… φιλελεύθερης κοινότητας. Θεμιτή, φυσικά, η πολιτική δραστηριοποίηση, αλλά και επωφελής ως φαίνεται, αφού κάποιοι από τους… συντρόφους του στο ΡΕΥΜΑ διαφημίζουν τις επιχειρήσεις τους στην πολιτική ιστοσελίδα, την οποία διαχειρίζεται.

Δεν θα πρέπει να μας ξενίζει αυτός ο συνδυασμός πολιτικής δράσης και «δημοσιογραφικής» ενασχόλησης με την πόλη μας. Ο άνθρωπος συνεχίζει τις εναγώνιες προσπάθειές του να βρει επαγγελματική διέξοδο, πουλώντας ότι γνωρίζει να χειρίζεται: τη γραφίδα του. Κάποτε την πουλούσε σε προηγούμενες δημοτικές αρχές, ή υποψήφιους δημάρχους, σήμερα την πουλά σε επιχειρήσεις ή σε φερέλπιδες πολιτικούς. Ενδεχομένως να σκέπτεται και την… πολιτική ανέλιξη, αφού διαπιστώνει το κενό στην φιλελεύθερη παράταξη και τις εναγώνιες προσπάθειες επιχειρηματικών – οπαδικών κύκλων να προβάλλουν έναν αξιόμαχο φιλικό υποψήφιο.

Εδώ υπάρχει και ένα δείγμα λίγο… χαλαρής δημοσιογραφικής ενασχόλησης, αφού εφημερίδες, όπως π.χ. το Πρώτο Θέμα εκτιμούν τους… σοβαρούς και ενδελεχείς ρεπόρτερς.

Του ευχόμαστε να βρει σύντομα μια ανάλογη επαγγελματική διέξοδο και να πάψει να δηλητηριάζει με τις δήθεν δημοσιογραφικές αποκαλύψεις που σερβίρει το κλίμα στην πόλη, αναζητώντας τον επόμενο πολιτικό ή επιχειρηματικό παράγοντα που θα του… πουλήσει τις υπηρεσίες του.

Γιώργος Κατερίνης

Μοιραστείτε το: Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Email this to someone
email
Print this page
Print

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *