Περί ευπρέπειας και αλήθειας – Ένα άρθρο του Τ. Κωνσταντινίδη και το σχόλιο του ΠΟΛΙΤΗ

Λάβαμε μια παρέμβαση από τον κ. Τάσο Κωνσταντινίδη, την οποία και δημοσιεύουμε παρακάτω (δημοσιεύθηκε και σε άλλες τοπικές ιστοσελίδες). Ο κ. Κωνσταντινίδης υιοθετεί και αναπαράγει την καταγγελία τοπικής ιστοσελίδας κατά του Δημάρχου και της Δημοτικής Αρχής γενικότερα, με την οποία έχουμε ασχοληθεί αρκετά και για την οποία ήδη έχουν δοθεί πολλές απαντήσεις τόσο από τον πρόεδρο της Κοινωφελούς Επιχείρησης Βαγγέλη Κουμαριανό (εδώ και εδώ) όσο και από την αρμόδια δημοτική σύμβουλο Χριστίνα Ανδρέου (εδώ). Φανταζόμαστε ότι και στο σημερινό Δημοτικό Συμβούλιο, όπου ως θέμα υπάρχει ενημέρωση για το πρόγραμμα φιλοξενίας προσφύγων, θα δοθεί η δυνατότητα σε όποιον ειλικρινά το επιθυμεί να ενημερωθεί με τον πιο έγκυρο τρόπο για όλα όσα έχουν γραφτεί (με τον τρόπο που έχουν γραφτεί) αυτές τις μέρες.

Η συγκεκριμένη υπόθεση απλά αποτελεί την αφορμή για τον γράφοντα να προχωρήσει σε μια γενική απαξίωση για τα έργα, τις ημέρες, το ύφος και το ήθος της Δημοτικής αρχής. Όλα αυτά δεν είναι καθόλου καινούρια: τα έχουμε ζήσει και ξαναζήσει όχι γιατί η Δημοτική Αρχή δεν υπερασπίζεται το δημόσιο συμφέρον και δεν είναι αρκετά αποτελεσματική, ηθική και διαφανής, αλλά ενδεχομένως για τον αντίθετο ακριβώς λόγο.

Ας πάρουμε το παράδειγμα των «απευθείας αναθέσεων» που αποτελούν την αγαπημένη αναφορά των διάφορων καταγγελλόντων. Οι απευθείας αναθέσεις υπηρεσιών και προμηθειών, γίνονται σε όλους τους Δήμους της χώρας βάσει νομοθεσίας, είναι μια συγκεκριμένη διαδικασία που περιλαμβάνει προσφορές κλπ και αφορά μικρά ποσά.

Γιατί προσφεύγουν οι Δήμοι σε αυτή την πρακτική; Εύλογα για λόγους ταχύτητας και εξοικονόμησης εργατοωρών δεδομένων των περιορισμών του προσωπικού και της γραφειοκρατίας που επιβάλλεται και διαρκώς αυξάνεται στην Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Είναι σκανδαλώδης αυτή η πρακτική; Προφανώς όχι, όταν δεν γίνεται προσπάθεια να καταστρατηγηθεί ο νόμος, όταν δεν υπάρχουν παρεμβάσεις της Δημοτικής Αρχής για να προτιμηθούν κάποιοι έναντι άλλων και όταν δεν γίνεται «σπάσιμο» μιας ενιαίας προμήθειας σε πολλά μικρότερα ποσά. Για παράδειγμα, σύμφωνα με την απάντηση της κ. Ανδρέου, για το πρόγραμμα των προσφύγων ο Δήμος αγόρασε όσο περισσότερο εξοπλισμό σπιτιών μπορούσε μέχρι το όριο της απευθείας ανάθεσης (20 χιλ. + ΦΠΑ) και διαπραγματεύτηκε με την Ύπατη Αρμοστεία για να του δώσει τον υπόλοιπο εξοπλισμό. Διαφορετικά, το πρόγραμμα δεν θα ήταν δυνατόν να υλοποιηθεί και γι αυτό όλοι οι Δήμοι που υλοποιούν αντίστοιχο πρόγραμμα έκαναν αναθέσεις. Ο Δήμος ήταν ο πρώτος που δεν έκανε ούτε καν διαχωρισμό της προμήθειας σε ομοειδείς κατηγορίες π.χ. ξεχωριστά ηλεκτρικές συσκευές, ξεχωριστά έπιπλα, είδη καθαρισμού, πιάτα και σκεπάσματα ώστε να κάνει 3 ή 4 απευθείας αναθέσεις.

Γιατί, λοιπόν, φωνάζουν όσοι φωνάζουν; Μήπως δεν το γνωρίζουν ή μήπως τους είναι δύσκολο να μπουν στη Διαύγεια οποιουδήποτε άλλου Δήμου της χώρας και να διαπιστώσουν ότι οι αναθέσεις αποτελούν κοινή πρακτική για όλες ανεξαιρέτως τις δεξιές, κεντρώες, αριστερές ή πιο αριστερές δημοτικές αρχές της χώρας;

Θα περιμέναμε, λοιπόν, από τον κ. Κωνσταντινίδη να είναι πιο προσεκτικός στην απλουστευτική επιχειρηματολογία για «τις απευθείας αναθέσεις γενικώς ως πολιτική επιλογή». Πολύ περισσότερο που και ο ίδιος, όπως άλλωστε δεκάδες επαγγελματίες και επιχειρήσεις της πόλης, έχει συνεργαστεί με το Δήμο -και καλώς έχει κάνει- με απευθείας ανάθεση!

Υπάρχει όντως κάτι που η σημερινή Δημοτική Αρχή δεν κάνει όπως όλοι: δεν διστάζει να συγκρουστεί με μεγαλοκαρχαρίες και μεγαλοεργολάβους, δεν υπολογίζει το πολιτικό και προσωπικό κόστος προκειμένου να υπερασπιστεί το καλό της πόλης, επιχειρεί να ανατρέψει τα κακώς κείμενα ακόμη και στο εσωτερικό του Δημαρχείου, δεν εκτρέφει ένα πελατειακό σύστημα και δεν μοιράζει «δουλειές». Δεν υπηρετεί, δηλαδή, τον χρυσό κανόνα της δημόσιας ζωής του τόπου, «όταν τρώνε δεν μιλάνε». Αυτό είναι το πρόβλημα της σημερινής Δημοτικής Αρχής και γι αυτό δέχεται από μερίδα του τοπικού τύπου, αλλά και από κάποια υποκρυπτόμενα μικρά ή μεγάλα συμφέροντα, αυτή την επίθεση.

Αν αυτό που ενόχλησε τον κ. Κωνσταντινίδη ήταν το ύφος ορισμένων προσωπικών αναρτήσεων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ας το αποδώσουμε στην αγανάκτηση που προκαλεί η άδικη λάσπη και η διαρκής στοχοποίηση, ή όπως λέει και η λαϊκή σοφία στο αίσθημα ότι μερικές φορές «σε πνίγει το δίκιο». Ας είναι αυτό το μεγαλύτερο σφάλμα και η πιο βαριά κατηγορία που έχει να προσάψει στην δημοτική αρχή. Όλα τα υπόλοιπα όμως μόνο αθώα δεν είναι.

ΠΟΛΙΤΗΣ

Ακολουθεί η επιστολή του κ. Κωνσταντινίδη:

Για την ικανότητα του διοικείν και την ευπρέπεια λόγων και πράξεων…

Ποιο είναι το αληθινό διακύβευμα για την πόλη μας;

Τον τελευταίο καιρό, πολλοί δημότες αυτής της πόλης παρακολουθούμε, άλλοι έκπληκτοι και άλλοι όχι τόσο, να λαμβάνει χώρα μια μεγάλη αντιμαχία μεταξύ της Δημοτικής Αρχής, και κυρίως του Δημάρχου, και σημαντικού μέρους των ΜΜΕ της πόλης. Αφορμή και βασική αιτία της διελκυστίνδας αυτής οι επιλογές της Δημοτικής Αρχής σε σχέση με τις απευθείας αναθέσεις εν γένει, τις μισθώσεις κατοικιών για τους πρόσφυγες σε συγγενικά πρόσωπα μελών της Δημοτικής Αρχής, αλλά και ειδικώς η αποδεδειγμένη απευθείας ανάθεση προμήθειας προς στενό συγγενικό πρόσωπο του Δημάρχου. Στο επίκεντρο της κριτικής, όμως, έχει βρεθεί, πέραν της ουσίας των θεμάτων, και το ύφος και η ποιότητα του λόγου του Δημάρχου κατά την ανωτέρω αντιπαράθεση. Και εκεί υπάρχει σίγουρα έδαφος να πούμε πολλά.

Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή. Επί της ουσίας, νομίζω, δεν υπάρχει πλέον αμφιβολία και στους στενότερους φίλους του Δημάρχου ότι η επιλογή της Δημοτικής Αρχής για την απευθείας ανάθεση προμήθειας προς στενότατο συγγενικό του πρόσωπο ήταν ατυχέστατη, πολιτικά απαράδεκτη και, ας μου επιτραπεί η έκφραση, ανοήτως αυτοκαταστροφική. Πώς αλλιώς να αποκαλέσεις απευθείας ανάθεση προμήθειας κινητών τηλεφώνων κ.λπ., ποσού γύρω στα 3000 ευρώ, σε πασίγνωστη και κεντρικότατη επιχείρηση της πόλης που ανήκει σε στενό συγγενή σου, όταν υπάρχουν κοντά σε αυτήν άλλες τρεις, επίσης γνωστότατες, ομοειδείς επιχειρήσεις και δεκάδες υποκαταστήματα των εταιρειών εκτός πόλεως; Ουδείς από τη Δημοτική Αρχή σκέφτηκε ότι η συγκεκριμένη επιχείρηση έπρεπε να εξαιρεθεί εκ προοιμίου και να μην μπει καν στη διαδικασία των προσφορών, εφόσον αυτές πράγματι υπεβλήθησαν και σε άλλες επιχειρήσεις; Τόσο δύσκολο ήταν να το αντιληφθεί ο Δήμαρχος ή κάποιος στενός συνεργάτης του;

Το σημαντικότερο, όμως, πρόβλημα στη συμπεριφορά της Δημοτικής αρχής, θα μου επιτρέψετε, δεν είναι η παντελής έλλειψη, ως φαίνεται, ενστίκτων πολιτικής επιβίωσης μεταξύ των μελών της. Για εμένα, και νομίζω για μεγάλο μέρος των συμπολιτών μας, το πρόβλημα είναι κυρίως πολιτικό. Τέτοιες συμπεριφορές, έχω τη γνώμη, δεν συνάδουν ούτε με την αριστερά, ως πολιτική ιδεολογία, τρόπο και στάση ζωής, ούτε με τις διακηρύξεις για την άσκηση μιας νέας, καθαρής και «ηθικής» διοίκησης. Επίσης για τον γράφοντα, πολλούς δημότες αυτού του τόπου, αλλά και (πρώην) μέλη της διοικούσας Δημοτικής Παράταξης όπως φάνηκε, σημαντικό πρόβλημα υπάρχει και με τις απευθείας αναθέσεις γενικώς ως πολιτική επιλογή. Μια χρηστή διοίκηση, πόσω μάλλον αριστερή, θα έπρεπε να καταφεύγει στις απευθείας αναθέσεις μόνο σε επείγουσες περιπτώσεις, όπου πράγματι ο χρόνος δεν επαρκεί για διαγωνισμούς. Όχι να σπαταλά τα χρήματα που έχει αποκομίσει ο Δήμος από υψηλά δημοτικά τέλη και τις «Πρωτομαγιές» (που θα καταργούσε ο Δήμαρχος) για να χρηματοδοτεί διάφορες εκδηλώσεις, από γιορτές και πανηγύρια, μέχρι και επ’ αμοιβή σεμινάρια φιλοσοφίας! Ενώ την ίδια ώρα και παρόλο που «λεφτά υπάρχουν», ο Δήμος ασκεί ή προσπαθεί να ασκήσει κοινωνική πολιτική επί παντός επιστητού με εθελοντές και μη αμειβόμενους φυσικά εργαζόμενους, γεγονός για το οποίο πολλές φορές ο γράφων έχει τοποθετηθεί κριτικά.

Επί της ουσίας, λοιπόν, οι επιλογές της Δημοτικής αρχής αποδεικνύονται λανθασμένες και πολιτικά απαράδεκτες, οι δε δημοσιογραφικές αποκαλύψεις, το «ανέβασμα» και η διατήρηση του θέματος στη δημοσιότητα από τα Μέσα μόνο ως δημοσιογραφικές επιτυχίες μπορούν να θεωρηθούν!

Τι γίνεται, όμως, με το ύφος και την ποιότητα του λόγου της Δημοτικής Αρχής και του Δημάρχου ειδικότερα; Εδώ μιλάμε, δυστυχώς, για καθαρή πανωλεθρία! Τόσο στις δημόσιες τοποθετήσεις του, όσο και στις αναρτήσεις του Δημάρχου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης επ’ ευκαιρία της πρόσφατης διένεξης για τις απευθείας αναθέσεις, αλλά και παλαιότερα, το ύφος, το λεξιλόγιο και η ποιότητα του λόγου νομίζω ότι υπολείπονται κατά πολύ σε σχέση με αυτά που πολλοί θεωρούν πως αρμόζουν στο αξίωμά του. Εκφράσεις του τύπου «κουκουλοφόροι δημοσιογράφοι, κιτρινιάρηδες» κ.λπ. πιστεύω πως εκφεύγουν των ορίων της απαιτούμενης ευπρέπειας κατά την εκφορά του δημοσίου λόγου. Όμοια λεκτική συμπεριφορά «απαξίας» και αγένειας έχω, δυστυχώς, παρατηρήσει και από παλαιά προς τους αντιπάλους της Δημοτικής Αρχής εκ μέρους του δημάρχου και λίγων, ευτυχώς, άλλων μελών της δημοτικής συμπολίτευσης, π.χ. σε δημοτικά συμβούλια που είχα την «τύχη» να παρακολουθήσω. Δεν ξέρω εάν προέρχεται από διάθεση επίδειξης μιας στρεβλής «επαναστατικότητας», σε συνδυασμό με κάποια δόση αλαζονείας ή απλώς αυτή η συμπεριφορά είναι χαρακτηριστικό μιας «αριστεράς» που καμία σχέση δεν έχει, ας πούμε, με την αριστερά του αείμνηστου Σάββα Σταματιάδη ή του αείμνηστου Αναστασίου Αμπατζή. Το πρόβλημα είναι ότι αυτές οι συμπεριφορές δεν είναι τυχαίες, αντίθετα έχουν παγιωθεί και είναι, κατά την ταπεινή μου άποψη, επιεικώς απαράδεκτες!

Και τι μένει, λοιπόν, μετά από όλα τα παραπάνω; Κατ’ αρχάς, μια προφανής έλλειψη ικανότητας εκ μέρους της Δημοτικής Αρχής να οραματίζεται, να δημιουργεί και κυρίως να διοικεί με διαύγεια και αποτελεσματικότητα, να χαράσσει και να υπηρετεί πολιτικές στοχευμένες προς όφελος του δημότη, να συμπεριφέρεται με σοβαρότητα, να βρίσκει λύσεις ακόμα και σε φαινομενικά αγεφύρωτες διαφορές της προς όφελος της πόλης, να εμπνέει και να προσελκύει κοντά της με τη συμπεριφορά και την πολιτική της τους πολίτες αυτού του Δήμου και όχι να περιχαρακώνεται στα όρια της Δημοτικής της Παράταξης και να αυτοπροσδιορίζεται μέσα από τις αντιθέσεις της με τους «άλλους». Κατά δεύτερον, μια επίσης μεγάλη έλλειψη εναλλακτικής πρότασης στον Δήμο μας για να αντιπαρατεθεί στις πολιτικές επιλογές του Δημάρχου. Μια εκκωφαντική απουσία από το γνωστό πολιτικό προσωπικό της πόλης. Δεν μιλώ για στείρα και μικροπολιτική φασαρία, για να καταφαίνεται απλώς η κόντρα με την διοικούσα παράταξη του Άρη Βασιλόπουλου. Αλλά για μια ουσιαστική εναλλακτική πρόταση που θα εκφράσει όσα αυτή η Δημοτική Αρχή, προς απογοήτευση πολλών, απέτυχε να εκφράσει. Νομίζω ότι αυτό είναι το σημαντικότερο διακύβευμα για την πόλη μας και πρέπει να μας προβληματίσει ιδιαιτέρως!

                                                                                                   Τάσος Κωνσταντινίδης

Μοιραστείτε το: Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Email this to someone
email
Print this page
Print

4 Σχόλια

  1. Ή δεν καταλαβαίνετε ή κάνετε ότι δεν καταλαβαίνετε για να δημιουργήσετε εντυπώσεις. Θα το πω πιο απλά. Στο σχόλιό μου έγραψα επί λέξει » Μια χρηστή διοίκηση, πόσω μάλλον αριστερή, θα έπρεπε να καταφεύγει στις απευθείας αναθέσεις μόνο σε επείγουσες περιπτώσεις, όπου πράγματι ο χρόνος δεν επαρκεί για διαγωνισμούς». Άρα δεν είναι κατακριτέα κάθε απευθείας ανάθεση. Επιπλέον σε ποιο σημείο είπα εγώ ότι οι αναθέσεις για τους πρόσφυγες δεν έχουν τον χαρακτήρα του επείγοντος; Οπότε πού είναι η ανακολουθία των λόγων και των έργων μου; Το πρόβλημα λοιπόν δεν είναι ότι έγιναν απευθείας αναθέσεις για τους πρόσφυγες, αλλά σε ποιους έγιναν (συγγενείς πολιτικών προσώπων). Αυτό είπα και αυτό κατέκρινα. Όταν, τέλος, μιλούσα για τις απευθείας αναθέσεις ως πολιτική του Δήμου, εννοούσα, όπως ο κάθε καλόπιστος κριτής καταλαβαίνει, τις αναθέσεις του Δήμου που δεν είναι επείγουσες, αφορούν γενικότερες πολιτικές (πράσινο κ.λπ.) και θα μπορούσαν να γίνουν με άλλες διαδικασίες ή να μην γίνουν καθόλου. Αυτή είναι η πολιτική μου άποψη. Νομίζω ότι, εφόσον είστε καλόπιστος, πρέπει να έχετε καλυφθεί και δεν θα επανέλθω.

    1. Νομίζω ότι ο καθένας που διαβάζει καταλαβαίνει. Μια διευκρίνιση για να μιλάμε επί πραγματικών δεδομένων: στο πράσινο π.χ. που αναφέρεστε δεν έχουμε αντιληφθεί να υπάρχει καμιά ανάθεση, η σχετική απόφαση του Δ.Σ. μιλούσε για διεθνή διαγωνισμό.

  2. Επειδή ενδεχομένως η απάντησή μου επί των σχολίων σας που με αφορούν δεν έφτασε στην ιστοσελίδα σας, τη ξαναστέλνω. Ελπίζω να τη δημοσιεύσετε συντόμως…
    «Επειδή καθαρός ουρανός αστραπές δεν φοβάται, σημειώνω ότι η μοναδική επαγγελματική οικονομική δοσοληψία που είχα με τον Δήμο μας μέχρι σήμερα, δηλ. μέσα σε 24 χρόνια μάχιμης δικηγορίας, είναι μια νομική γνωμοδότηση που μου ζητήθηκε επειγόντως προ ενάμισι περίπου έτους από τον Δήμο για υπόθεση, λεπτομέρειες της οποίας δεν μπορώ να αναφέρω. Θεώρησα ότι εκτιμάται η επιστημονική κρίση μου και φυσικά δέχθηκα, επ’ αμοιβή φυσικά. Άλλωστε αυτή είναι η δουλειά μου και αυτό πάντα υποστήριζα, ότι δηλ. η εργασία πρέπει να πληρώνεται και όχι να γίνεται εθελοντικά. Αν αυτό το λέτε απευθείας ανάθεση έχετε μεγάλο πρόβλημα κατανόησης εννοιών. Τι άλλο να πει κανείς εάν δεν διακρίνετε τη διαφορά μεταξύ της προμήθειας αντικειμένων και υπηρεσιών με απευθείας ανάθεση (μέσω προσφορών ή άνευ αυτών) και της προτίμησης ενός δικηγόρου που κάποιος εμπιστεύεται ως επιστήμονα;
    Ο πελάτης δεν απευθύνεται, κύριε ή κυρία, στον δικηγόρο ή στον γιατρό που παίρνει τα λιγότερα, αλλά σε αυτόν που θεωρεί καλό! Πέραν αυτών εγώ, εάν προσέχατε το άρθρο, δεν είπα ότι οιαδήποτε απευθείας ανάθεση είναι εκ προοιμίου κατακριτέα. Είπα ότι πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο σε επείγουσες περιπτώσεις. Τέλος, όπως τουλάχιστον γνωρίζω, εγώ δεν είμαι συγγενής αυτού που μου ανέθεσε τη νομική γνωμοδότηση… «

    1. Κύριε Κωνσταντινίδη γράψατε: «σημαντικό πρόβλημα υπάρχει και με τις απευθείας αναθέσεις γενικώς ως πολιτική επιλογή». Οι αναθέσεις εργασιών (είτε υλικών, είτε άυλων) είναι μια συνήθης πρακτική και προβλέπεται από το νόμο για τη διευκόλυνση της λειτουργίας των Δήμων. Εσείς πώς κρίνετε ότι οι αναθέσεις που έγιναν δεν είχαν επείγοντα χαρακτήρα και επίσης ήταν μεμπτές; Εμείς δεν θεωρούμε ότι κακώς έγιναν, άλλωστε τηρήθηκαν όλες οι νόμιμες διαδικασίες και έγιναν με διαφάνεια. Αλλά δεν μπορεί όταν μας αναθέτουν μια δουλειά να είναι νόμιμη και ηθική και όταν την αναθέτουν σε άλλους να μην είναι…
      Μην αδικείτε τον εαυτό σας υιοθετώντας τα περί συγγενών. Σε τόσες συμβάσεις που υπογράφτηκαν σε τόσο σύντομο διάστημα για να υλοποιηθεί ένα πρόγραμμα που έχει τόσο σημαντικό πολιτικό και κοινωνικό χαρακτήρα, κάποιοι επέλεξαν να κάνουν ευτελή κριτική για μια-δυο, χτυπώντας στην ουσία το ίδιο το πρόγραμμα που υλοποιεί μια αριστερή διοίκηση. Όσοι το κάνουν έχουν πολιτικό στόχο την αποτυχία του προγράμματος και την καθύβριση της αριστεράς (και ίσως και κάποια ιδιοτέλεια). Εσείς ταυτίζεστε μαζί τους;
      Γιώργος Κατερίνης

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *